Grottes du Quéroy

De Grottes du Quéroy is een grottenstelsel in een kalkstenenformatie met meerdere onderling verbonden kamers van verschillende groottes. De gangen vertonen hangende en grondgestelde mineraalachtige vormen in verschillende kleuren en vormen, ontstaan door water over duizenden jaren.

Het grottenstelsel werd voor het eerst in 1892 ontdekt en later in de jaren 70 en 80 wetenschappelijk onderzocht. Opgravingen onthulden overblijfselen uit meerdere perioden, waaronder stenen gereedschappen en dierlijke botten die duizenden jaren van bewoning en natuurlijke geschiedenis documenteren.

De grotten dienden sinds prehistorische tijden als schuilplaats voor mensen en dieren. Bezoekers kunnen begrijpen hoe deze plek essentieel was voor menselijk leven gedurende duizenden jaren.

De grotten blijven het hele jaar door koel en vochtig met stabiele temperaturen ongeacht het seizoen. Bezoekers moeten stevig schoeisel dragen en voorbereiding zijn op oneffen ondergrond en lage plafonds in bepaalde passages.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog boden de grottengangen een verborgen toevlucht voor verzetsstriders. Deze rol tijdens de oorlog is minder bekend onder bezoekers vergeleken met het prehistorische archeologische bewijs.