Omaha Beach, WOII-landingsstrand in Normandië, Frankrijk

Omaha Beach is een acht kilometer lang stuk Normandische kust, van ten westen van Sainte-Honorine-des-Pertes tot ten oosten van Vierville-sur-Mer, door de geallieerden verdeeld in sectoren van Charlie tot Fox Red. Onder een kiezelbank van 2,5 m hoog ligt een zacht glooiende getijdenzone van ongeveer 300 m breed, met daarachter een stenen zeewering en 30 tot 50 m hoge kliffen, doorsneden door vijf beboste dalen.

Omaha was met 8 km van Sainte-Honorine-des-Pertes tot Vierville-sur-Mer de langste van de vijf geallieerde landingssectoren. Op 6 juni 1944 vielen de onbeproefde Amerikaanse 29th Infantry Division en de Rangers de westelijke helft aan, de 1st Infantry Division de oostelijke helft, tegen de Duitse 352. Infanterie-Division. De Amerikanen leden 2.400 verliezen maar landden 34.000 soldaten; de 352. Divisie verloor 1.200 man.

Het strand is een herdenkingsplaats, met monumenten langs de kust voor de soldaten die op 6 juni 1944 sneuvelden. De Duitse 352e Infanteriedivisie, die de sector verdedigde onder luitenant-generaal Dietrich Kraiss, verloor ongeveer 1.200 man, een tiende van haar sterkte, en kreeg geen reserves.

Het strand is het hele jaar vrij toegankelijk, en informatiepanelen langs de kust helpen bezoekers te begrijpen wat er in de verschillende delen van het gebied is gebeurd. Comfortabele schoenen zijn aan te raden, want het lopen tussen het strand, de gedenktekens en de nabijgelegen begraafplaats kost de nodige tijd.

De namen Omaha en Utah werden waarschijnlijk voorgesteld door Omar Bradley, omdat twee soldaten die zijn hoofdkwartier in Londen inrichtten uit Omaha, Nebraska (Gayle Eyler), en Provo, Utah kwamen. Het sector kreeg eerst de aanduiding X-Ray in het toenmalige spellingsalfabet en werd op 3 maart 1944 omgedoopt.