Convento de Carmelitas Descalzos, Klooster van ongeschoeide karmelieten in Burgos, Spanje

Het Convento de Carmelitas Descalzos is een klooster van ongeschoeide karmelieten in Burgos, tussen de rivier de Arlanzón en de Bulevar, op de kruising van de Paseo del Empecinado en de Calle del Carmen. Het huidige complex verving het oorspronkelijke klooster uit de 17e eeuw, waarvan niets overblijft. De moderne kerk, ingewijd in 1968, werd gebouwd in beton, baksteen en leisteen door de architecten Felipe Abajo en Pedro Gutiérrez, met een getrapte piramidale buitenvorm en een slank, helder interieur.

Het eerste klooster verrees begin zeventiende eeuw op initiatief van de familie van Catalina de Tolosa, een Baskische dame en vriendin van Teresa van Jezus, die haar in 1582 hielp bij de stichting van het vrouwenklooster San José y Santa Ana in Burgos. Haar testament van 1596 voorzag in een huis voor ongeschoeide karmelieten; de werken duurden tot 1611, toen een kleine gemeenschap die sinds 1606 in de stad verbleef er introk. Pedro de las Suertes nam deel aan het ontwerp en Teresa de Melgosa betaalde het grootste deel. In de achttiende eeuw vergroot, in 1808 geplunderd en in 1835 opgeheven, werd het in 1877 hersteld door generaal-overste José María de la Soledad Zárrabe.

Het convent huisvest de Provinciale Bibliotheek en het Archivo Silveriano, met honderden karmelitaanse handschriften, documentbundels en wiegendrukken uit de zestiende en zeventiende eeuw. Sinds 1879 dient het huis als Colegio Mayor voor filosofie en theologie van de orde, een taak die het nog steeds vervult.

Het klooster ligt tussen de rivier de Arlanzón en de Bulevar, op de kruising van de Paseo del Empecinado met de Calle del Carmen. De in 1968 ingewijde kerk van beton, baksteen en leisteen sluit aan op het oude kloosterblok; haar getrapte piramidale silhouet is het handigste oriëntatiepunt te voet.

Het klooster bewaart het Archivo Silveriano met honderden karmelitaanse handschriften, documentbundels en wiegendrukken uit de zestiende en zeventiende eeuw, naast de Provinciale Bibliotheek. Deze collectie documenteert de geschiedenis van de orde, niet een familiekapel.