Castell de Barberà, Cultureel erfgoed in Barberà del Vallès, Spanje

De Castell de Barberà is een versterkt boerderijcomplex in Barberà del Vallès, opgebouwd rond een rechthoekig centraal blok dat wordt omringd door een ringmuur met een hellend bolwerk op de noordwesthoek. Binnen staat een deel van de cilindrische donjon, waarvan de stenen muur ongeveer 8 meter buitendiameter heeft, en ernaast liggen twee regenbakken. Een gracht omringt het geheel, en de hoofdingang in het zuiden is een grote rondboogpoort die via een brug bereikbaar is.

Vanaf 1005 gedocumenteerd, begon het kasteel als een toren met palissade en gracht; vanaf de 11de eeuw behoorde het toe aan graaf Borrell II van Barcelona, daarna aan de Ribes, Montcada en Pinós. Filips III schonk het aan de Garcerán de Pinós, en in 1702 benoemde Filips V José Garcerán de Pinós tot eerste markies van Barberà. Na de Spaanse Successieoorlog werd het kasteel als straf afgebroken en als boerderij herbouwd, met grote werken in 1604 en in de 16de–18de eeuw.

De kapel binnen de omwalling was gewijd aan Sint-Silvester en Sint-Coloma; in de 18de eeuw in de stijl van die tijd herbouwd, staan haar resten in de zuidoosthoek voor de hoofdvleugel. Later werd het gebouw een masia, een Catalaanse boerderij, die tot in de 20ste eeuw door pachters werd bewoond.

De toegang ligt in het zuiden: een grote rondboogpoort die de gracht via een brug oversteekt; twee andere ingangen liggen aan de oostzijde en bij de zuidwesthoek, de laatste komt direct in de gracht uit. Het gebouw is aan de Diputació de Barcelona overgedragen voor openbare voorzieningen; informeer vooraf. De grond binnen de omwalling is oneffen.

De cilindrische donjon, ongeveer 8 meter in buitendiameter, staat in een binnenhoek van de ommuring, naast twee cisternen. De proefsleuven van 1971 legden bovendien preromaans, mogelijk Visigotisch muurwerk en een boog bloot, ouder dan de schriftelijke vermelding van 1005.