Punta Martiño Lighthouse

De Punta Martiño-vuurtoren is een klein navigatiegebouw aan de noordoostkust van Lobos Island, bestaande uit een cilindervormige stenen toren van 6 meter hoog boven een geel huis van één verdieping. De toren zendt een wit lichtsignaal uit om scheepsverkeer door de Bocaina-zeeëngte tussen Lanzarote en Fuerteventura te geleiden.

De vuurtoren werd in 1865 ontworpen door architect Juan León y Castillo en vereiste vijf jaar constructie vanwege de moeilijkheden bij het vervoer van basalt en bouwmaterialen over het water tussen de eilanden. De logistieke uitdagingen bepaalden de duur van de werkzaamheden.

De naam verwijst naar de nabijgelegen baai van Martiño, die lange tijd bekend was bij lokale vissersgemeenschappen. Het geel geschilderde huis van de vuurtorenwachter werd een herkenningspunt voor bootbestuurders in het gebied.

De structuur bevindt zich op Lobos Island, bereikbaar alleen per boot vanuit Lanzarote of Fuerteventura. Bezoekers moeten rekening houden met de bootreistijd en de zeeomstandigheden controleren, want het weer kan de toegang tot het eiland beïnvloeden.

De laatste vuurtorenwachter, Antonio Hernández Páez, bracht acht kinderen groot op deze afgelegen post en serveerde vissoep aan bezoekers van Lobos Island. Het leven van zijn familie laat zien hoe geïsoleerd en zelfvoorzienend het bestaan van een eilandvuurtorenwachter was voor de moderne automatisering.

Locatie: La Oliva

Ontstaan: 1865

Architecten: Juan León y Castillo

Officiële opening: juli 1865

Hoogte: 6 m

Gemaakt van: stone

GPS-coördinaten: 28.76491,-13.81487

Laatste update: 14 december 2025 om 21:32