Duana de Barcelona, Neoklassiek paleis in Sant Pere, Santa Caterina i la Ribera, Barcelona, Spanje

De Duana de Barcelona is een vrijstaand neoklassiek gebouw op het Pla de Palau, opgetrokken tussen 1790 en 1792 onder Juan Miguel de Roncali. De rechthoekige plattegrond meet 85 bij 52 varas rond een grote zuilengang binnenplaats. De gestucte gevel heeft een Toscaanse begane grond en een Dorische verdieping, met drie deuren geflankeerd door gepaarde Toscaanse zuilen op een zwarte marmeren sokkel; de middelste boog draagt een reliëfmaske met een ring in de mond.

Gebouwd tussen 1790 en 1792 onder Juan Miguel de Roncali, minister van Financiën van Karel IV, verving het een eerder douanegebouw dat in 1777 door brand werd verwoest. In 1802 huisvestte een deel de koningen van Etrurië tijdens hun bezoek, verbonden met het Koninklijk Paleis door een tijdelijke houten brug. Het werd in 1902 zetel van het burgerlijk bestuur en is sinds 2008 gesloten.

Het opschrift op de gevel luidt "Reinando el señor don Carlos IV, año de 1790", maar het beeldprogramma draait om zijn voorganger Karel III. De salons op de eerste verdieping hebben fresco's met episodes uit de Spaanse geschiedenis, enkele van Pere Pau Montaña; bij een restauratie onder gouverneur Bonaventura Muñoz kwamen in de eetkamer van de gouverneur onder het behang schilderingen met Don Quichot-scènes tevoorschijn, eveneens aan Montaña toegeschreven.

De structuur ligt dicht bij de waterkant en is gemakkelijk te bereiken op voet vanuit het stadscentrum. Het is het beste om het overdag te bezoeken om volledig te genieten van de architecturale details en beeldhouwwerk.

Naast het gebouw staan twee smeedijzeren lantaarns die Antoni Gaudí in 1889 ontwierp. Ze zijn een vereenvoudigde versie van zijn lantaarns uit 1878 op de Plaça Reial, met slechts drie armen en een bekroning in de vorm van een omgekeerde kroon met twee slangenkoppen. Twee andere bij de faculteit voor nautiek zijn verdwenen.