Segorbe Aqueduct, Castle and Walls, Middeleeuws verdedigingscomplex in Segorbe, Spanje

Het Segorbe-aquaduct is een middeleeuwse waterleiding met spitsbogen die zich over het landschap uitstrekt en verbonden is met versterkte muren en een kasteel op de heuvel. Het complex integreert watervoorziening, verdediging en wooncomponenten in een enkel systeem.

Sommige auteurs dateren de fundamenten van het kasteel op een Iberische nederzetting die in Romeinse tijd werd herbouwd; op dezelfde heuvel wordt een Romeinse versterkte kern verondersteld, Visigotische bewoning is niet gedocumenteerd. Geschreven bronnen vermelden een moslim-alcázar met gouverneur. Na zijn bekering tot het christendom nam Zayd Abu Zayd Segorbe in 1245 in volgens zijn leenverdrag van 1229 met Jacobus I. Het complex beleefde zijn bloei in de 15e eeuw, verviel toen de hertogen van Segorbe hun residentie naar de stad verplaatsten en werd versterkt tijdens de Carlistenoorlogen.

De Botxí-toren is genoemd naar de beul die er woonde, en de Verònica-poort naar een afbeelding van het Heilig Aangezicht binnen. De kasteelheuvel is nu een gemeentelijk park voor toeristisch gebruik, en de bewaarde muurdelen liggen tussen de Carrer del Argén en het begin van de Passeig de Sopeña.

Het complex ligt in heuvelachtig terrein en is bereikbaar via gemarkeerde paden die verschillende secties verbinden. Daglicht biedt het beste zicht op de structuur en omgeving.

Van het aquaduct staan drie volledige arcaden met spitsbogen van natuursteen en de resten van vier andere, midden in de bebouwde kom en niet op het platteland. Het kasteel is deels ruïne omdat de stenen werden hergebruikt voor het Hospitaal en de Casa de la Misericordia.