Sant Vicenç de Besalú, Romaanse kerk in Besalú, Spanje.

Sant Vicenç de Besalú is een driebeukige kerk met transept en drie halfronde apsissen: het middenschip heeft een spits tongewelf, de zijbeuken kwartcirkelgewelven op grote vierkante pijlers. In de zuidmuur ligt een laatromaans portaal met gebeeldhouwde kapitelen en archivolten; de westgevel heeft een eenvoudiger, al gotisch portaal met daarboven een spitsboogvenster. Rechts staat een klokkentoren uit de 17e eeuw met een achthoekige bovenbouw.

Sant Vicenç wordt in 977 vermeld, toen graaf Miró Bonfill haar schonk aan de kerk van Santa Maria; oorspronkelijk was zij de parochiekerk van Besalú. Het huidige gebouw is waarschijnlijk de derde of vierde herbouw, uit de 12e-13e eeuw, met enkele gotische elementen. Een pastoraal bezoek in 1420 noteerde negen altaren. In de gotische periode kwam er een kapel aan de noordzijde; de begin 18e eeuw gebouwde kapel van de Dolors werd in de jaren 1960 afgebroken.

Sant Vicenç was oorspronkelijk de parochiekerk van Besalú, een functie die ze nu deelt met de kerk van het voormalige klooster Sant Pere. Een pastoraal bezoek uit 1420 vermeldt negen altaren in het interieur. In de gotische periode werd een kapel aan de noordzijde toegevoegd, en begin 18e eeuw werd ten westen de kapel van de Dolors gebouwd, die in de jaren 1960 werd afgebroken.

De kerk staat vrij van andere bebouwing en opent zich naar een klein plein dat via de straten van Besalú's oude centrum bereikbaar is. De ingang ligt aan de zuidmuur met het laat-romaanse portaal en zijn gebeeldhouwde kapitelen en archivolten; de westgevel heeft een eenvoudiger gotisch portaal. De restauratie van de jaren 1960 verwijderde de 18e-eeuwse Dolors-kapel, waardoor de drieschepige plattegrond weer afleesbaar is.

De klokkentoren naast de westgevel is vermoedelijk 17e-eeuws: de bovenste verdieping heeft een achthoekige plattegrond met rondboogopeningen op vier zijden. De in het begin van de 18e eeuw aan de noordzijde gebouwde kapel van de Zeven Smarten werd in de jaren 1960 afgebroken, bij een restauratie die het gebouw de eenvoud teruggaf die het na de brand van 1936 kwijt was.