Palau Arquebisbal de València, Aartsbisschoppelijk paleis in La Seu, Valencia, Spanje

Het Palau Arquebisbal de València is een aartsbisschoppelijk paleis naast de Kathedraal van Valencia met roze baksteenfacades op stenen basis en geprofileerde balkons. Het gebouw heeft een centraal gedeelte met stenen leuningen en beschikt over een karakteristieke hoektoren met halfronde openingen aan alle zijden.

Het paleis begon met ongeveer negen huizen die Jacobus I van Aragon verkocht tegenover de kerk Santa María, later de kathedraal. Op 15 juni 1360 gaf Peter de Ceremonieuze bisschop Vidal toestemming aangrenzende gebouwen te kopen, en bisschop Hugo de Fenollet bouwde de boog die paleis en kathedraal verbindt, op 2 mei 1357 toegestaan door de stadsjuraten. Aartsbisschoppen Mayoral en Fabián y Fuero hervormden het in de 18e eeuw; na de brand van 1936 werd het in 1940 gesloopt en 1941–1946 door Vicente Traver herbouwd.

De academische kapel van 1820–1825 bleef van het vorige paleis bewaard: tongewelf, koepel op een tamboer met acht vensters en een marmeren balustrade voor het priesterkoor. Acht reliëfs tonen taferelen van de Maagd, en fresco's van Francisco Llàcer beelden de overbrenging van het Huis van Loreto uit.

Het paleis is gelegen op Palau Street naast het kathedraalplein en fungeert als actieve residentiële en administratieve center met beperkte publieke toegang. Bezoekers moeten begrijpen dat dit een werkend geestelijk gebouw is en bezoeken kunnen beperkt zijn tot specifieke tijden of speciale toestemming vereisen.

Het paleis bewaart spitsbogen uit de 13e eeuw, een pijler met achthoekige basis en een gotisch kapiteel, die na de wederopbouw van 1941-1946 als bouwelementen in de nieuwe vergaderzaal zijn hergebruikt. Ook de structuur van de neoklassieke kapel werd gedeeltelijk gerespecteerd.