Gola del Ter, Riviermonding in Torroella de Montgrí, Spanje.

Gola del Ter is de huidige monding van de rivier de Ter in de gemeente Torroella de Montgrí, tussen het strand Platja de la Pletera in het noorden en de Platja de la Fonollera in het zuiden. De geul doorsnijdt zand en lage duinen, met ooibos en zoutminnende begroeiing zoals zeekraal en tamarisk langs de oevers.

De Ter mondde vroeger op drie punten in zee uit; de noordelijke arm werd rond 1302 bij Canet de la Tallada afgesneden door werken in opdracht van graaf Ponç Hug IV van Empúries, wat leidde tot een rechtszaak met koning Jaume el Just, heer van Torroella. Overstromingen in 1311 braken de dijken en de rivier herwon zijn noordoostelijke arm. Eeuwenlang hield de Ter twee mondingen, Ter Vell en de Gola, met een delta-eiland ertussen, tot de noordelijke arm in de 18e eeuw werd afgesneden om het eiland te bebouwen.

De monding ligt tussen het strand Platja de la Pletera, een voortzetting van de Platja de l'Estartit, en de Platja de la Fonollera. De oeverbossen en zoutminnende plantengemeenschappen eromheen — zeekraal, tamarisk en biezen — worden onderzocht omdat invasieve soorten als Cortaderia selloana en Carpobrotus edulis zich er de laatste jaren hebben verspreid.

De monding ligt tussen het strand Platja de la Pletera, het verlengde van het strand van l'Estartit, in het noorden en dat van la Fonollera in het zuiden, op het grondgebied van Torroella de Montgrí. De duinen eromheen werden in de 19e eeuw vastgelegd; sinds de bouw van de stuwdammen Sau en Susqueda midden 20e eeuw is de aanvoer van sediment afgenomen.

De Ter mondde vroeger op drie punten in zee uit: naast de Gola één tussen l'Escala en Sant Martí d'Empúries en één bij l'Estartit, het huidige Ter Vell, met kustlagunes ertussen. De noordelijke arm werd rond 1302 bij Canet de la Tallada afgesneden door werken van graaf Ponç Hug IV van Empúries, waarover hij met koning Jaume el Just twistte.