Monastery of San Isidro de Loriana

Het Klooster San Isidro de Loriana staat dicht bij de rivier Loriana in de gemeente Mérida, gebouwd van leisteen, metselwerk, baksteen en granieten blokken. De kapel strekt zich 12 meter uit en is verdeeld in drie secties, met een verhoogd koor en een aangrenzend vierkant apsis.

Het klooster werd in 1551 door Fray Alonso del Manzanete gesticht en verhuisde in 1605 naar hoger gelegen grond. De verhuizing vond plaats om vochtproblemen te voorkomen die waren veroorzaakt door de oorspronkelijke ligging dicht bij de rivier.

De architectuur volgt franciscaanse principes met een klein klooster waar granieten zuilen afgeronde bogen ondersteunen rond een centrale binnenplaats. Deze opstelling weerspiegelt hoe monastieke gemeenschappen hun dagelijks leven organiseerden rond een gedeelde ruimte.

Bezoek met voorzichtigheid, aangezien de site dringende conserveringswerk vereist en op de Rode Lijst van Bedreigd Erfgoed staat. Informeer u naar lokale omstandigheden en toegankelijkheid voordat u uw bezoek plant.

Het gebouw vertoont zichtbare tekenen van waterschade en structureel verval die het verhaal vertellen van zijn strijd tegen zijn oorspronkelijke locatie. Deze fysieke sporen blijven het bewijs van de aanhoudende uitdagingen die tot de verplaatsing ervan eeuwen geleden hebben geleid.