Convent de Santa Clara de Gandia, Gotisch klooster in Gandia, Spanje

Het Santa Clara-klooster is een slotklooster van coletijnse clarissen in het centrum van Gandia, bij de collegiale kerk, aan het Plaça de María Enríquez de Luna. De valenciaans-gotische kerk aan de rechterkant van het gebouw bevat een altaarstuk van Paolo da San Leocadio. Het klooster bewaart een door de Borgia's nagelaten kunstcollectie met werken van Juan de Juanes, Francisco Salzillo en schilders van de school van Ribalta.

Gesticht in 1431 door Violante van Aragon, dochter van Alfons van Aragon en Foix, hertog van Gandia. Na haar dood bleef het klooster bijna onbewoond totdat de Valenciaanse edelman Luis Vich y de Corbera het herstelde en tien nonnen uit Lézignan-Corbières opnam, onder wie María Escarlata, zuster van een Franse prins, die vluchtte voor een gedwongen huwelijk. María Enríquez de Luna, hertogin van Gandia, trad binnen als zuster Gabriela en was abdis vanaf 1530 tot haar dood negen jaar later; haar dochter Francisca de Jesús de Borja leidde het van 1533 tot 1548.

De kerk toont schilderijen van Spaanse Renaissance-kunstenaars zoals Juan de Juanes en Paolo de San Leocadio, waarvan veel door adellijke families zijn geschonken. Deze werken bepalen het visuele karakter van de binnenruimtes die je tegenkomt.

Het complex is op de meeste dagen toegankelijk met het kerkgedeelte open voor religieuze diensten op vaste tijdstippen. Bezoekers moeten zich passend kleden en stil gedrag aantonen, omdat dit een actieve gebedsplaats blijft met doorlopende gemeenschapsactiviteiten.

De binnenplaats van het slotklooster herbergt een olijfboom die de overlevering toeschrijft aan de heilige Franciscus van Borja. Van de binnenplaats en de boom bestaan geen foto's, omdat het slot voor bezoekers gesloten is; alleen de gotische kerk aan de rechterkant van het gebouw is toegankelijk.