Monasterio de Nuestra Señora de la Gloria

Het Monastère de Nuestra Señora de la Gloria is een Romaans klooster dat onderscheiden wordt door een achthoekige koepel boven zijn schip. De zuidelijke gevel bevat elf archivolten en een versierd timpaan als hoofdingang, terwijl het complex ook meerdere zalen en een kapittelzaal met grafreliefen uit de 14de eeuw bevat.

Het klooster werd in 1173 gesticht door gravin Oria van Pallars met steun van haar echtgenoot Arnau Mir en bisschop Esteve van Sant Martí. Het bleef meer dan 800 jaar lang een actief religieus centrum, met slechts twee korte sluitingen tijdens de revolutie van 1868 en de oorlog van 1936.

De zuidelijke ingang van de kerk toont ingewikkelde steensnijwerk en een Chrismon-symbool die de religieuze en artistieke waarden van die tijd weerspiegelen. Deze decoratieve details tonen hoe belangrijk dit als geestelijke ruimte werd beschouwd.

Het terrein is het beste per voet te bereiken, te beginnen met de zuidelijke gevel waar de hoofdingang de architectonische details toont. De interieurruimtes en verschillende zalen vereisen tijd om te verkennen, dus plan minstens een tot twee uur in.

De kapittelzaal bevat grafstenen met figuratieve reliëfs die in de vloer zijn ingebouwd, ter ere van overleden monniken en weldoeners. Deze ondergrondse galerij met stenen portretten wordt vaak over het hoofd gezien en vertelt het verhaal van degenen wiens geloof deze religieuze gemeenschap ondersteunde.

Locatie: Casbas de Huesca

Architectuurstijl: Romanesque architecture

GPS-coördinaten: 42.15649,-0.14006

Laatste update: 13 december 2025 om 13:22