Monasterio de Nuestra Señora de la Gloria, Cisterciënzerklooster in Casbas de Huesca, Hoya de Huesca, Spanje

Het Monasterio de Nuestra Señora de la Gloria is een cisterciënzerklooster, gesticht in 1173 in Casbas de Huesca. De laat-romaanse kerk, ingewijd in 1208, heeft een kruisvormige plattegrond, een schip met tongewelf, drie halfronde apsissen en een achthoekige koepel boven de kruising. Het zuidportaal (ca. 1200) toont een timpaan met chrismon en elf archivolten; de kruisgang uit de 14e-15e eeuw heeft spitsbogen.

Het klooster werd in 1173 gesticht door gravin Oria van Pallars met steun van haar echtgenoot Arnau Mir en bisschop Esteve van Sant Martí. Het bleef meer dan 800 jaar lang een actief religieus centrum, met slechts twee korte sluitingen tijdens de revolutie van 1868 en de oorlog van 1936.

Het klooster werd in 1173 gesticht door gravin Oria de Pallars; de eerste abdis Isabel leidde tot 1182 dertig adellijke vrouwen. Abdis Ana Francisca Abarca de Bolea (1672-1676) schreef in het Aragonees het herdersdrama Vigilia y octava de San Juan. Vanaf 1178 oefende de abdis burgerlijke en strafrechtelijke macht uit over de kloosterlanden.

Het klooster staat in Casbas de Huesca, in de Hoya de Huesca in Aragon. Het zuidportaal met het chrismon-tympanon en elf archivolten is het startpunt; daarachter liggen de kruisgang, de kapittelzaal en 10.000 vierkante meter bebouwing. In 2004 kwam het complex in particuliere handen, dus informeer vooraf naar de toegang tot het interieur.

De kapittelzaal bewaart twee in de vloer ingelaten albasten grafplaten van abdisen uit de 14e eeuw, niet van monniken. Het klooster was sinds 1173 een cisterciënzer vrouwenklooster, en de abdissen oefenden vanaf 1178 de burgerlijke en strafrechtelijke macht uit over de afhankelijke dorpen.