Parc de la Nova Icària, Stadspark in La Vila Olímpica del Poblenou, Barcelona, Spanje.

Het Parc de la Nova Icària is een stadspark in Barcelona, in de wijk La Vila Olímpica del Poblenou, naast het strand van Nova Icària. Het werd in 1992 aangelegd naar een ontwerp van Martorell-Bohigas-Mackay en wordt doorsneden door de Ronda del Litoral, die deels ondergronds loopt en de Plaça dels Campions vormt. Het belangrijkste element is een grote plas in de vorm van het Griekse eiland Icaria, overspannen door verschillende houten bruggen, waardoor het ook wel "park van de bruggen" wordt genoemd. Langs de oevers liggen brede grasvelden met irissen en biezen, en de bomen zijn schaars, waaronder ombú's, vlierbomen en treurwilgen.

Het park werd in de jaren 1990 aangelegd als onderdeel van de omzetting van een industrieterrein in een openbare groene ruimte voor de Olympische Spelen van 1992. Deze transformatie veranderde een voormalige fabriekszone in een woonwijk met recreatieruimtes.

De naam komt van het Griekse eiland Ikaria, dat Étienne Cabet beschreef in zijn roman Reis naar Ikarië en dat de utopische ikarische beweging inspireerde. Tussen 1846 en 1847 vestigden enkele van zijn volgelingen in Barcelona zich in dit deel van Poblenou en noemden het Nova Icària. Door de houten bruggen over het meer heet het park ook wel park van de bruggen.

De toegang is gemakkelijk per openbaar vervoer en voorzieningen zoals kinderspeelplaatsen, sportterreinen en picknickareas zijn over het hele park verspreid. Bezoekers kunnen een parkbezoek combineren met de nabijgelegen stranden.

Het park wordt ook wel "park van de bruggen" genoemd omdat verschillende houten bruggen het meer oversteken, dat de vorm heeft van het Griekse eiland Ikaria. Het meer ligt boven het overdekte deel van de Ronda del Litoral, en op de aangrenzende Plaça dels Campions staat een van de podia van de Olympische Spelen van 1992, met namen van atleten in de bestrating.