Hermitage of Nuestra Señora de Olatz, Middeleeuwse kluizenaarswoning in Azpeitia, Spanje.

De Ermita de Nuestra Señora de Olatz is een religieus gebouw in Azpeitia dat langs de weg naar het Sanctuarium van Loiola ligt. De structuur heeft een halfronde voordeur en een houten koorbalkon in het interieur.

De structuur stamt uit de Middeleeuwen en diende als verzamelplaats voor religieuze en administratieve doeleinden in de regio. Tot het begin van de 18e eeuw gebruikten lokale vergaderingen deze plek als ontmoetingspunt.

De Maagd van Olatz werd op 21 september 1952 canoniek gekroond en tot patrones van alle inwoners van Azpeitia uitgeroepen; een noveen bereidt het feest van de Kroning op 18 december voor, met mis om 8 uur en afsluiting om 17 uur met rozenkrans en mis. Moeders stellen hun pasgeborenen voor, vrouwen die een gezin wensen laten kinderkleding achter die aan behoeftigen wordt gegeven. Bij het overlijden van een inwoner luidt de hil kanpaia.

De kapel staat in de wijk Izarraitz van Azpeitia, op enkele meters van het Santuario de Loiola, aan de oude weg die de stad met Loiola verbindt. Stenen platen langs die weg markeren de plek waar Ignatius van Loyola dagelijks langs liep. Het gebouw wordt verzorgd door de Gemeenschap van Dames Catechisten van de Congregatie van Dolores Sopeña, wier klooster ernaast ligt; tussen de kapel en het zogeheten Casita ligt hun kleine particuliere begraafplaats met het graf van Dolores Rodríguez Sopeña en de nissen van vele catechisten.

De Maagd van Olatz werd op 21 september 1952 canoniek gekroond en tot patrones van alle inwoners van Azpeitia benoemd. Elk jaar bereidt een noveen het feest van de Kroning op 18 december voor, dat begint met een mis om 8 uur en om 17 uur eindigt met rozenkrans en mis. Bij het overlijden van een inwoner luidt de hil kanpaia, de doodsklok.