Sant Martí de Calonge, Kerkgebouw in Calonge, Spanje.

Sant Martí de Calonge is een kerk met één schip, geflankeerd door acht onderling verbonden zijkapellen die twee zijschepen lijken te vormen; twee langgerekte kapellen vormen een transept, de linker gewijd aan de Mare de Déu del Roser. De veelhoekige apsis is overdekt met een tongewelf met lunetten, en de oostelijke gevel heeft een sierlijke portaal. Aan de zuidzijde staat een vierkante klokkentoren met Romaanse structuur, en een houten portaal schermt de ingang af.

De kerk werd op 12 september 1423 ingewijd door bisschop Andreu Bertran, die de volgende dag het hoofdaltaar en het kerkhof wijdde. In de 18e eeuw maakte voorspoed de bouw van een nieuwe kerk mogelijk: de hoofdingang draagt het jaartal 1767, de kleine deur 1740 en het sacristievenster 1763, van Joan Aguilà uit Arbúcies. Het Romaanse middenschip en noordelijke schip werden afgebroken om één breed schip te vormen. In 1936 werd de kerk verwoest en verdween een neoklassiek altaarstuk van Josep Barnoya Vinyals (1802-1808), vervangen door een werk van Ramon Reig in 1940.

De kerk draagt nog de naam Sant Martí, en de acht zijkapellen zijn onderling verbonden zodat ze als twee zijbeuken lijken; de linker is gewijd aan de Mare de Déu del Roser. De bovenste verdieping van de klokkentoren en de Rozenkranskapel dateren van na de voornaamste barokke bouwfase. Binnen stellen negentiende-eeuwse grisailles in het schip de vier evangelisten met hun attributen voor.

De kerk staat in het oude centrum van Calonge in de Baix Empordà. De hoofdingang is oostwaarts gericht en draagt het jaartal 1767; de kleine deur is gedateerd 1740 en het sacristievenster 1763. De klokkentoren staat aan de zuidzijde en een houten portaal schermt de ingang af.

De klokkentoren behield Romanaanse elementen van zijn originele constructie en draagt sporen van zijn vorige rol als middeleeuwse verdedigingsstructuur. Deze dubbele functie was gebruikelijk voor kerken in deze regio, die zowel spirituele als beschermende doeleinden dienden.