Sant Serni de Vilamantells, romaans kluizenaarskerkje in Vilamantells, Guixers, Spanje

Sant Serni de Vilamantells is een romaanse kluiskapel uit de 11e of 12e eeuw op 1.045 m hoogte op een klein plateau aan het oostelijke uiteinde van de Creueta-bergkam. Het enige rechthoekige schip (5,60 bij 11,50 m) eindigt in een halfronde apsis die is opgetrokken tot de hoogte van het zadeldak; boven de verhoging liggen de trapeziumvormige, afgeschuinde stenen van de oude kroonlijst. De muren bestaan uit lagen van met de hamer bewerkte stenen, en de westgevel wordt bekroond door een klokkengevel met twee openingen, waarvan er één een klok bevat.

Gedocumenteerd in 1064, toen graaf Ermengol III van Urgell de kerk schonk aan het klooster Sant Llorenç. Op 16 september 1088 gaf Ermengol IV haar aan Santa Maria de Solsona, en op 23 augustus 1203 gaf de abt van Sant Serni de Tavèrnoles haar terug aan de monniken van Sant Llorenç en hun prior Arnau Ramon. In 1297 werd ze de parochiekerk van Vilamantells, wat ze bleef tot 1593, toen de opheffing van Sant Llorenç haar bij de parochie Guixers voegde.

De kerk heet ook Sant Sadurní del Grau, naar de heilige Saturninus, en was van 1297 tot 1593 de parochiekerk van Vilamantells, waarna ze overging naar de parochie Guixers. Op het ommuurde kerkhof voor de façade zijn de graven met kruisen gemarkeerd, en tussen de kerkdeur en het ijzeren hek staat een stenen kruis op een rots.

Het gebouw is bereikbaar via een smalle weg die in een voetpad overgaat en ongeveer een halve mijl loopafstand is. De lokale priester houdt de sleutel en voert nog steeds diensten uit op deze rustige, afgelegen locatie.

De kerk staat op 1.045 m op een klein plateau aan het oostelijke uiteinde van de kam van de Creueta, langs de weg naar het heiligdom van Lord. Haar ommuurde voorplein is een begraafplaats met door kruisen gemarkeerde graven; tussen de kerkdeur en het ijzeren hek van de begraafplaats staat een stenen kruis op een rots.