Església de Sant Andreu de Palomar, Neogotische kerk in Sant Andreu district, Barcelona, Spanje.

De Església de Sant Andreu de Palomar is een groot kerkgebouw met een Latijns kruisvormig grondplan, drie schepen en een koepel boven de kruising, bekroond door een lantaarn. De eclectische gevel van Montjuïc-steen heeft een groot portaal, geflankeerd door twee paren klassieke zuilen die een dubbele kroonlijst dragen, met een roosvenster onder een rondboog. De rechter klokkentoren telt drie verdiepingen, de derde achthoekig; de linker werd nooit gebouwd.

De parochie is gedocumenteerd vanaf 974, langs de oude Romeinse weg. In de tweede helft van de 11e eeuw was een nieuw gebouw in aanbouw; het werd in 1105 ingewijd door bisschop Berenguer en opnieuw in 1132 door bisschop Oleguer na verwoesting door de Almoraviden. De huidige kerk werd in 1850 begonnen; vanaf de jaren 1870 leidde de in Sant Andreu geboren architect Pere Falqués i Urpí de werken.

De Segadors-kapel, aangebouwd aan de noordzijde, bewaart het Sant Crist-beeld dat meer dan 3.000 maaiers droegen tijdens de Corpus de Sang-mars naar Barcelona in 1640. De kerk ontving in 1991 de Creu de Sant Jordi samen met de Casa Asil de Sant Andreu, opgericht in 1866 en verbonden aan de parochie.

De kerk is goed bereikbaar met metrolijn L1 bij station Sant Andreu en met verschillende buslijnen. Het is aangenaam wandelen in de buurt en er is parkeerruimte beschikbaar op de omliggende straten.

De koepel stortte in 1882 in tijdens de bouw, wat leidde tot een herbouwing met een lantaarnraam ontworpen door architect Josep Domènech i Estapà. Deze oplossing bepaalt nog steeds het silhouet van de kerk.