Conjunto Dolménico de El Pozuelo, Prehistorische begraafplaats in Zalamea la Real, Spanje

Het dolmencomplex van El Pozuelo is een archeologische vindplaats met elf graven uit de kopertijd in Zalamea la Real, Huelva. De graven zijn gegroepeerd in vijf eenheden: A (Los Llanetes), B (La Veguilla), C (El Riscal), D (Los Rubios) en E (Martin Gil). Elk graf heeft een gang en een of meer kamers van rechtop geplaatste leistenen; sommige kamers zijn kruisvormig of hebben centrale pijlers, en de meeste zijn bedekt met ovale heuvels omgeven door steenringen of droogstenen muren.

De elf dolmens van El Pozuelo werden gebouwd tussen 3000 en 2500 v.Chr. en gelden als de vroegste prehistorische architectuur van de provincie Huelva en de oudste aan de Atlantische kust. Carlos Cerdán Márquez ontdekte de necropolis in 1946 en groef haar grotendeels op; in 2002 werd de site tot cultureel erfgoed verklaard.

De elf graven zijn gegroepeerd in vijf eenheden (A tot E), elk met een of meer dolmens, en dienden voor collectieve begravingen. De doden lagen in kamers van rechtop geplaatste leistenen platen, met een vloer van aangestampte aarde op een leistenen bedding. De grafgiften en hun verdeling wijzen op een necropool van verspreide, afzonderlijke groepen.

De toegang tot de site volgt een voetpad dat begint bij de begraafplaats en rond het stadscentrum loopt voordat het de dolmen bereikt. Het wordt aanbevolen om stevig schoeisel te dragen en je voor te bereiden op oneffen grond en heuvelachtig terrein onderweg.

Dolmen 4 heeft een kamer van 6,2 m lang en 2,9 m breed, te breed om het dak op twee punten te dragen, zodat de verdwenen leistenen platen op vijf middenpijlers rustten. Dolmen 3 bewaart drie verschoven dekplaten, dolmen 2 slechts één in situ. De vloer van de graven bestaat uit aangestampte aarde op een laag basale leisteen.