Castell de Montcortès, Middeleeuws kasteel in Montcortès de Segarra, Spanje.

Het Castell de Montcortès is een kasteel dat gotische en renaissancestijlen combineert in het gebied rond Montcortès de Segarra. De structuur ligt op verhoogd terrein en voegt defensieve kenmerken samen met het meer verfijnde ontwerp van renaissancepalanden.

Het Castell de Montcortès is al in 1095 gedocumenteerd, toen ridder Guillem Isarn de Trevics het per testament naliet aan het nog ongeboren kind. In 1306 was Berenguer d'Anglesola heer van de plaats, in 1381 was het kasteel in handen van de familie Llompard. Joan Sacirera liet het huidige renaissancegebouw optrekken: het aannemingscontract met meesterbouwmeester Joan Barrufet uit 1493 is bewaard. De familie Moxó, erfgenaam sinds 1622, bezit het kasteel nog steeds.

Het kasteel is erkend als goed van nationaal cultureel belang en blijft in handen van de familie Moxó, eigenaar sinds 1622, toen Baltasar Ausiàs Marc zonder nakomelingen stierf en het bezit overging op zijn weduwe Anna Maria de Moixó. Tot de eigenaars behoorde de jurist en dichter Pere Ausiàs Marc i d'Oluja, heer van Montcortès, Clariana en la Goda. Het gebouw staat naast de 16e-eeuwse kerk Santa Anna, boven de boerderijen uit de 17e en 18e eeuw van het dorp.

Het kasteel is nog steeds eigendom van de familie Moxó, die het bezit, waardoor het interieur niet als openbaar monument toegankelijk is. Het gebouw staat op het hoogste punt van het dorp, boven een grote rotswand en tegenover de kapel Santa Anna, met de boerderijen uit de 17e en 18e eeuw lager op de helling. De hoofdgevel is van buiten het makkelijkst te bekijken: de rondboogpoort, de drie grote vensters van de edele verdieping en de bakstenen dakrand rondom.

Het bouwcontract uit 1493 tussen Joan Sacirera en meesterbouwer Joan Barrufet is bewaard gebleven, ongewoon voor een Catalaans kasteel. De familie Moxó, die het in 1622 erfde via Anna Maria de Moixó, weduwe van Baltasar Ausiàs Marc, bezit het kasteel nog steeds.