Fortaleza de Sarria, Middeleeuws kasteel in Sarria, Spanje.

De Fortaleza de Sarria is een middeleeuwse vesting in Sarria, Galicië, waarvan alleen een flanktoren, de Torre del Batallón, bewaard is. De toren is gebouwd uit granieten blokken, heeft een ronde plattegrond, behoudt zijn kantelen en reikt 14 tot 15 meter hoog. Het interieur is op ongeveer zeven meter hoogte overwelfd met een licht spits gewelf.

De vesting dateert waarschijnlijk uit de 12e eeuw, uit de tijd van Gutierre Ruiz de Castro en Elvira Osorio, heren van Lemos en Sarria, al noemen de bewaarde documenten geen exacte datum; ze stond op een hoogte boven de Vila Nova de Sarria, mogelijk op een oudere castro. Van 1325 tot 1430 was ze verbonden aan de levenslange titel graaf van Trastámara, Lemos en Sarria, gedragen door onder anderen Álvar Núñez de Osorio, de infant Enrique de Trastámara, Fernán Ruiz de Castro en Bertrand Duguesclin. De Irmandiña-opstand verwoestte haar bijna volledig in 1467-1469; Pedro Álvarez Osorio, eerste erfelijke graaf van Lemos, liet haar herbouwen door de vazallen van de Cinco Pobras, die de stenen met ossenwagens aanvoerden. De Katholieke Koningen namen haar onder bescherming en schonken haar aan de graven van Lemos; op 1 mei 1543 verleende Karel V Fernando Ruiz de Castro y Portugal de titel markies van Sarria.

De toren bewaart in steen gehouwen wapens van de families Castro, Enríquez en Osorio op de overgebleven flanktoren. Ze herinneren aan de adellijke huizen die Sarria bezaten; de toren heet plaatselijk nog Torre del Batallón, naar de familie Pérez-Batallón die hem bezit.

De toren en zijn perceel zijn privébezit van de familie Pérez-Batallón; het terrein is omheind en bezoek is niet toegestaan, dus hij is alleen van buiten te zien. De gemeente Sarria probeert al jaren hem aan te kopen zodat hij in gemeentelijk erfgoed overgaat. Vanwege de verwaarloosde staat staat hij op de Rode Lijst van Hispania Nostra.

De toren staat door zijn verwaarloosde staat op de Rode Lijst van bedreigd erfgoed van Hispania Nostra, en de gemeente Sarria onderhandelt al jaren met de familie Pérez-Batallón over aankoop zodat hij in gemeentelijk bezit komt.