Palau de Cervelló, Neoclassicistisch paleis in Valencia, Spanje

Het Palau de Cervelló is een neoclassicistisch paleis in het centrum van Valencia, met een symmetrische gevel, twee flankerende torens en rijen balkons verdeeld over twee hoofdverdiepingen. Het gebouw herbergt tegenwoordig een openbare instelling met archieven en bibliotheekcollecties die toegankelijk zijn voor bezoekers.

Het paleis was eerst een gotisch huis dat de familie Ponç de Castellví midden zestiende eeuw kocht; Martí Ponç de Castellví maakte er een groot renaissancepaleis van en begin achttiende eeuw raakte de naam Cervelló in gebruik. Na de afbraak van het Palau del Real in 1810 werd het de verblijfplaats van bezoekende vorsten. Ferdinand VII verbleef er van 16 tot 21 april 1814, ontving er het Manifiesto de los Persas, schafte de Grondwet van 1812 af en herstelde het absolutisme. In 1840 deed regentes María Cristina hier troonsafstand; Amadeus van Savoye was in september 1871 de laatste koning die er logeerde.

Op de begane grond toont de tentoonstelling ‘El Tresor de la memòria’ stukken uit het Gemeentelijk Archief, een van de oudste en best bewaarde van Europa: het Llibre dels furs, het Llibre del Mostassaf, het Llibre de murs e valls, het Llibre del Consolat del mar, de Taula de Canvi en de oudst bekende wisselbrief. De bovenverdiepingen huisvesten het Gemeentelijk Archief en de Serrano Morales-bibliotheek.

De begane grond ligt rond de binnenplaats: rechts de tentoonstelling over de negentiende-eeuwse gasten, links de presentatie van stukken uit het gemeentearchief. De historistisch heringerichte zalen bevinden zich op de tweede verdieping, daarboven het gemeentearchief en de Biblioteca Serrano Morales. De ingang is aan Plaça de Tetuan 3, tegenover het voormalige klooster Sant Doménec.

Het paleis was nooit gebouwd als koninklijke residentie, maar was oorspronkelijk het huis van een adellijke familie dat puur door omstandigheden een koninklijke zetel werd. Dit maakt het een van de weinige plaatsen in Valencia waar een particulier aristocratisch gebouw uiteindelijk een rol speelde in de nationale geschiedenis.