Sant Miquel de Montblanc, Middeleeuwse kerk in Montblanc, Spanje.

Sant Miquel de Montblanc is een kerk met één schip, een vlakke koorafsluiting en vijf spitsboogvormige diafragmabogen die het interieur in zes traveeën verdelen en een houten zadeldak dragen. Het schip meet 13 m in de breedte, 31,5 m in de lengte en 11 m in de hoogte. De westgevel is een bijna vierkante, kale muur van rechthoekige blokken met een rondboogportaal van drie rechthoekige archivolten op een pijler en twee zuiltjes met gladde kapitelen.

De eerste gedocumenteerde vermelding van Sant Miquel dateert uit 1288, toen de stadsraad in de kerk vergaderde. Het huidige schip, met uitzondering van de kapellen, werd midden 13e eeuw gebouwd, en het beschilderde houten plafond uit de 14e eeuw is bewaard. De Catalaanse Cortes werden er gehouden in 1307, 1333 en 1370.

Het houten plafond uit de 14e eeuw is polychroom, met donkere tinten en zwart, rood, geel en groen. De motieven combineren Romaanse traditie (sirene, monsters, zaagtand) met gotische elementen (schilden en dieren). De eerste kapel links behoorde toe aan het gilde van schrijnwerkers en smeden, opgericht in 1326; de sluitsteen toont het Agnus Dei met resten rode verf.

De kerk staat in de oude kern van Montblanc, in de Conca de Barberà. De hoofdingang ligt in de romaanse westgevel, waar boven de deur nog de gaten van een oude houten luifel zichtbaar zijn. De sagrera rond de kerk diende tot 1845 als begraafplaats van de stad.

Vijf privékapellen werden tussen de 14e en 15e eeuw toegevoegd, waarbij de oorspronkelijke aarden muren werden vervangen door stenen metselwerk. Deze toevoegingen laten zien hoe welgestelde families in persoonlijke aanbiddingsruimten en grafplaatsen in de kerk investeerden.