Monestir de Sant Llorenç de Morunys, Romaans klooster in Sant Llorenç de Morunys, Spanje.

Het Monestir de Sant Llorenç de Morunys is een romaanse kerk met basilicale plattegrond: drie schepen gescheiden door kruisvormige pijlers. Het middenschip heeft een tongewelf op gordelbogen, de lagere zijschepen kruisribgewelven, en boven de kruising verheft zich een achthoekige koepel op pendentieven. De grote apsis met lombardische banden en blinde arcaden is half verscholen tussen de aangrenzende huizen.

Het klooster werd in 910 gesticht toen een religieuze gemeenschap onder leiding van abt Bo zich vestigde volgens Visigotische regels. In de loop der eeuwen ontwikkelde het zich tot een belangrijk religieus centrum in de regio, met verschillende architecturale veranderingen die verschillende perioden weerspiegelen.

De kapel van de Mare de Déu dels Colls bevat een barok altaarstuk van Josep Pujol i Juhí (1773-1784) dat de hele ruimte vult. De centrale donkere Maagd is een kopie die alleen het hoofd van het origineel bewaart, dat in 1938 werd verwoest; het beeld van de heilige Laurentius staat ernaast. De kerk bewaart ook een gotisch altaarstuk van de Heilige Geest van Lluís Borrassà.

Het klooster ligt op een hoogte van 923 meter en is bereikbaar via de weg L-401 die Coll de Nargó met Berga verbindt. Bezoekers moeten zich voorbereiden op ongelijk terrein en traditionele toegangspunten bij verkenning van het terrein.

De klokkentoren, vierkant van plattegrond met 6,38 m zijde en 27 m hoog bij 60 cm dikke muren, werd door meester Robert opgetrokken aan de voet van de kerk, buiten de ommuurde stad; een dichtgemetseld venster draagt het jaartal 1570. De 108 treden leiden naar de klokkenruimte met rondboogvensters.