Balneario de Jabalcuz, Kuuroord en historische tuinen in Jaén, Spanje

Balneario de Jabalcuz is een voormalig thermisch bad- en tuincomplex op de heuvel Jabalcuz, ongeveer 6 km van Jaén. Het hoofdgebouw van het bad, in 1884 verbouwd door architect Justino Flórez Llamas, heeft een U-vormige plattegrond, twee verdiepingen plus zolder en een met kalk bestucte gevel. De tuinen, ontworpen door Cecilio Rodríguez Cuevas, werden in 1926 geopend samen met een casino-restaurant van Alberto López de Asiaín.

De thermale bron werd gebruikt sinds het vroege 17e eeuw, maar beleefde zijn grote ontwikkeling na 1781 toen een weg het met Jaén verbond. Gedurende de 19e eeuw groeide zijn reputatie als geneeskrachtig kuuroord en trok meer bezoekers aan.

De tuinen werden ontworpen door Cecilio Rodríguez Cuevas, ontwerper van de Rosaleda del Retiro in Madrid, en in 1926 geopend samen met het casino-restaurante van architect Alberto López de Asiaín. Het bronwater kreeg een zilveren medaille op de Wereldtentoonstelling van Barcelona in 1888. De naam Casería de Jerez komt van het landgoed dat kanunnik Francisco Jerez in 1653 kocht.

Het complex ligt ongeveer 6 km van Jaén op de Cerro de Jabalcuz, bereikbaar via de in 1781 vanaf de Puente de Santa Ana aangelegde rijweg. Het badgebouw, het pleintje met de rij van zes huizen en de Casería de Jerez liggen op verschillende hoogten langs de oude weg, dus reken tijd om ertussen te lopen. De plek is sinds 1972 verlaten: paden en gebouwen kunnen dichtgegroeid of gesloten zijn, dus stevige schoenen zijn aan te raden.

De geneeskrachtige wateren van het bad kregen een zilveren medaille op de Wereldtentoonstelling van Barcelona in 1888, een detail dat weinig bezoekers met de vervallen baden verbinden. Het complex bleef in gebruik tot 1972, toen de volledige verlatenheid begon, wat de huidige staat van de gebouwen verklaart.