Castell de Moraira, Kustvesting in Moraira, Spanje.

Het Castell de Moraira is een klein fort met een halfronde zuidgevel en een noordingang die vroeger via een gracht met ophaalbrug werd bereikt. De muren, ongeveer 10 meter hoog, zijn van lokaal gesteente en hebben zeven schietgaten voor kanonnen. Binnen scheiden twee dikke muren drie schepen op iets meer dan 200 vierkante meter.

De bouw was in 1741 al gaande onder leiding van Nicolás Bodin, en het Bourbonwapen boven de deur draagt het jaartal 1742, vermoedelijk het jaar van voltooiing. Het fort verving eerdere mislukte projecten om de kust van Teulada te beschermen tegen Berberse piraten, die tot in de stad zelf doordrongen. Het bleef in gebruik tot het midden van de 19e eeuw; het idee dat de Britten het rond 1801 verwoestten, wordt weersproken door een bewaker die nog midden 20e eeuw leefde. Tussen 1875 en 1878 werden stenen van het kasteel hergebruikt in de ermita de la Virgen de los Desamparados.

De ingang toont de koninklijke wapens van de Bourbondynastie, een symbool van Spaanse koninklijke macht. Het ontwerp van de vesting weerspiegelt typische militaire architectuur van Spaanse kustversterkingen en blijft een oriëntatiepunt van de plaats.

Het fort staat op een rotsachtige verhoging boven het strand van l'Ampolla en is te voet bereikbaar vanaf het strand en de baai van Moraira. De ingang ligt aan de noordzijde, waar een gracht en een ophaalbrug de toegang beheersten. Het interieur beslaat iets meer dan 200 m², dus het bezoek is kort; de kleine cisterne uit dezelfde tijd ligt enkele meters ten oosten van het fort.

Enkele meters ten oosten van het fort ligt een kleine rechthoekige cisterne met een gewelf van zandstenen blokken, uit dezelfde tijd, voor het water van de bezetting. De ophaalbrug overspande een gracht aan de noordzijde; bij de restauratie kwam een dik houten fragment met ijzeren plaat tevoorschijn.