Archbishop's Palace, Madrid, Aartsbisschoppelijk paleis in Madrid, Spanje

Het Palacio Arzobispal beslaat een driehoekig bouwblok in de historische kern van Madrid. De gepleisterde gevels rijzen drie of vier verdiepingen boven granieten plinten, met dakkapellen op het dak; de ramen hebben donkere houten luiken en kleine smeedijzeren balkons. Het artistiek meest waardevolle onderdeel is de portiek aan de Pasadizo del Panecillo, naast de basiliek San Miguel, met de voor de Madrileense barok kenmerkende oren.

Het paleis werd gebouwd in het tweede derde deel van de 18e eeuw, onder Karel III, toen Madrid nog geen zelfstandig bisdom was. Het diende als Madrileense residentie van de aartsbisschop van Toledo, op aandringen van kardinaal-infant Luis Antonio de Borbón y Farnesio en kardinaal Francisco Antonio de Lorenzana. In 1885, bij de oprichting van het bisdom Madrid-Alcalá, werd het de residentie van Narciso Martínez Izquierdo, de eerste bisschop, die er woonde tot hij in 1886 werd vermoord. Tot 1907 huisvestte het het conciliair seminarie van Madrid; in 2004 werd het gerestaureerd door de stad met middelen van de Stichting Cajamadrid.

De toegang van het gebouw via de Calle de la Pasa gaf aanleiding tot een Madrileens gezegde: „el que no pasa por la calle de la Pasa, no se casa“ — wie niet door de Calle de la Pasa komt, trouwt niet —, verwijzend naar de voorwaarden voor een katholiek huwelijk. Het paleis huisvest ook het diocesane archief en de kantoren van de kerkprovincie.

Het paleis beslaat een driehoekig bouwblok tussen het Plaza del Conde de Barajas, de straten de la Pasa en San Justo, de doorgang Pasadizo del Panecillo en het Plaza de Puerta Cerrada. Het waardevolste onderdeel, de portiek aan het Pasadizo del Panecillo naast de basiliek San Miguel, is vanuit dat steegje te zien. Door het hoogteverschil telt het gebouw drie of vier verdiepingen, afhankelijk van de zijde.

Het artistiek meest waardevolle element is de poort aan de Pasadizo del Panecillo, naast de pauselijke basiliek San Miguel, waarvan de omlijsting de voor de Madrileense barok typische oren (orejeras) heeft. Een Madrileens gezegde luidde dat wie niet door de Calle de la Pasa komt, waar de paleistoegang ligt, niet trouwt.