Castellet de Carrícola, Middeleeuws kasteel in El Palomar, Spanje

De Castellet de Carrícola is een klein laat-Andalusisch fort op de linkerhelling van de Barranc del Castellet, in het beschermde gebied Ombría del Benicadell, op 415–420 m. De onregelmatige veelhoekige toren (zijden van 7,39, 6,60, 5,20 en 5,23 m; hoogte 10,6 m) is gebouwd met stampaarde blokken van 85 cm hoog en 65 cm breed, en wordt omgeven door een kleine ommuurde binnenplaats met weergang.

De eerste documentaire vermelding dateert uit 1258, toen de Koninklijke Kanselarij de vesting registreerde als castrum Montes, die de alquerías Carrícola en Muntis bewaakte. Een document uit 1259 noemt haar een toren, gebouwd door de moslimbewoners met bekisting van gestampte aarde. De Catalaanse ridder Ramon de Timor ontving deze gronden van Jacobus I van Aragón, en de vesting ging later over naar de baronie Albaida voordat ze werd verlaten. De restauratie werd in 2011 voltooid.

De toren werd gebouwd door de moslimbewoners van Carrícola en het verdwenen gehucht Muntis met de Andalusische techniek van gestempelde aarde in bekisting, met modules van 85 cm hoog en 65 cm breed. De plek verschijnt in registers van de koninklijke kanselarij van 1258 als castrum Montes en in 1259 als turris; de moslimvazallen voorzagen in het garnizoen en de proviand.

De toren staat op de linkerhelling van de barranc del Castellet, op de schaduwzijde van de Ombría del Benicadell, op 415–420 m, en is alleen te voet bereikbaar; de toegangstrap en de binnenverdieping zijn verdwenen, zodat de bovenste verdieping niet beklommen kan worden. De hoofddeur met het sterk beschadigde booggewelf ligt op het oosten, een tweede ingang aan de steile onderzijde. De restauratie werd in 2011 voltooid.

Opgravingen onthulden dat de basis van de structuur ongeveer 10 bij 5 meter meet met overblijfselen van oude kantelen nog zichtbaar aan de bovenkant. Deze bevindingen geven inzicht in de oorspronkelijke grootte en defensieve ontwerp van de vesting.