Santuario Nacional de la Gran Promesa, Valladolid, Basilica minor en votiefkerk in Valladolid, Spanje.

Santuario Nacional de la Gran Promesa is een barokkerk waarvan de gevel in twee verticale secties is verdeeld en bekroond wordt door een driehoekige gevel, versierd met heraldische elementen. Binnenin ontvouwt de ruimte zich met traditionele kerkelijke elementen, waaronder rijen banken, een ingewikkeld altaar en tongewelven die kenmerkend zijn voor barokke sacrale architectuur.

Het gebouw ontstond in het begin van de 17e eeuw als openbare kerk ten dienste van het jezuïetencollege van Sint-Ambrosius, ontworpen door architect Francisco de Praves. De barokke vorm nam vorm aan tijdens deze stichtingsperiode en bepaalde sindsdien het uiterlijk van de structuur.

De naam verwijst naar de Grote Belofte, de woorden die Bernardo de Hoyos hier op 14 mei 1733 hoorde: „Reinaré en España y con más veneración que en otras partes”. Bij de verheffing tot nationaal heiligdom werd het interieur onder leiding van priester en kunstenaar Félix Granda bekleed met marmer, verguldsel en mozaïeken; de koepel boven de kruising draagt een modern mozaïek in Venetiaanse en Byzantijnse vormen.

De kerk staat aan de Calle de la Gran Promesa bij de Plaza de San Pablo in het stadscentrum. Ze is parochiekerk, dus een bezoek past het best buiten de missen; de wijdingmis van 1941 van Julián García Barrio klinkt nog op de verjaardag van de inwijding.

Op 14 mei 1733 hoorde de theologiestudent Bernardo de Hoyos, biddend in het priesterkoor na de communie, de woorden «Ik zal regeren in Spanje en met meer verering dan elders», bekend als de Openbaring van de Grote Belofte. Op 25 september van dat jaar meldde hij een tweede stem die vroeg om de uitbreiding van het rijk van het Heilig Hart in Spanje.