Illa de Tabarca, Beschermd gebied in Spanje

Illa de Tabarca is een klein bewoond eiland voor de kust van Alicante, ongeveer 2 kilometer lang en minder dan een halve kilometer breed. Het zeereservaat eromheen beslaat 1.400 hectare en werd op 9 januari 1995 ingesteld, met het eiland in het midden van een rechthoekig beschermd gebied. Er groeien velden van Posidonia oceanica op zandbodems en algen op rots, met tandbaarzen, zeebrasems, langoesten, grote mantels en onechte karetschildpadden.

In de zestiende eeuw gebruikten Noord-Afrikaanse piraten het eiland als basis voor aanvallen op nabijgelegen kustplaatsen. Tijdens de achttiende eeuw vestigden Genuese kolonisten zich hier nadat zij waren bevrijd uit gevangenschap in Noord-Afrika en bouwden zij een nieuwe gemeenschap die op zijn hoogtepunt ongeveer duizend inwoners telde.

De kerk van San Pedro y San Pablo uit het late achttiende eeuw blijft het geestelijk centrum van het dorp. De vistraditie van het reservaat komt tot uiting in gerechten zoals Caldero Tabarquino, een rijstgerecht met vis van de lokale vangst. De naam van het eiland komt van Tabarka, de Tunesische stad waar Genuese kolonisten gevangen zaten voordat ze zich hier vestigden.

Boten naar het eiland vertrekken uit Santa Pola, drie zeemijl verderop, en ook uit Alicante, elf zeemijl verderop, en uit Guardamar, zeven zeemijl verderop; verschillende maatschappijen varen de overtocht regelmatig. Het reservaat beslaat 1400 hectare in rechthoekige vorm met het eiland in het midden, en de bescherming geldt zowel voor de binnenwateren onder de Generalitat Valenciana als voor de buitenwateren onder de Spaanse staat.

Het reservaat werd op 9 januari 1995 uitgeroepen en beslaat 1400 hectare rond het eiland, dat het midden van het rechthoekige gebied inneemt. Het omvat binnenwateren onder beheer van de Generalitat Valenciana en buitenwateren onder de Spaanse centrale overheid; boten vertrekken uit Alicante (11 zeemijl), Santa Pola (3) en Guardamar (7).