Casa Mantilla

Casa Mantilla is een gebouw met ingewikkeld stucwerk en grote bogen die commerciële ruimten op de begane grond omlijsten, terwijl appartementen vier bovenverdiepingen innemen. De structuur beschikt over zeven afzonderlijke ingangen met eigen trappenhuis, waarbij elke verdieping twee eenheden bevat die rijkelijk natuurlijk licht ontvangen door grote ramen.

Gebouwd in 1891 door architect Julio Saracíbar op de plaats van een voormalig ziekenhuis genoemd in Cervantes' geschriften, markeerde de structuur Valladolids verschuiving naar een moderne stad. Deze locatie vertegenwoordigde de transformatie van oude burgerlijke instellingen in hedendaagse woningen voor de groeiende stedelijke bevolking.

Het gebouw weerspiegelt de smaak van de opkomende middenklasse in het laat 19e-eeuwse Valladolid, die de stad vormden met Frans-geïnspireerd ontwerp. Deze huizen laten zien hoe welgestelde families hun nieuwe economische status uitdrukten door moderne leefruimten met sierlijke details.

Het gebouw is gemakkelijk te bereiken per voet en toegankelijk van verschillende centrale straten, met meerdere ingangen die verschillende aanpakroutes bieden. Bezoekers moeten zich tijd nemen om de gevel vanuit verschillende hoeken te bekijken en de details van de begane grond bogen vanuit verschillende gezichtspunten waar te nemen.

In 1892 werd hier de eerste hydraulische lift van Valladolid gemonteren, en de originele watertanks bevinden zich vandaag nog steeds op hun plaats. Dit apparaat toont hoe snel de stad nieuwe technologie adopteerde voor het comfort van inwoners.