Santa Maria de Ripoll

Santa Maria de Ripoll is een voormalige benedictijnenabdij in Ripoll, aan de voet van de Catalaanse Pyreneeën. Het complex omvat een Romaanse kerk met vijf beuken en één overgebleven klokkentoren, samen met een kloostergang die in de 19e eeuw werd herbouwd.

Graaf Wilfred de Harige stichtte de abdij in 879 nadat hij het gebied op de islamitische heerschappij had heroverd. De eerste inwijding vond plaats in 888, en het klooster werd al snel een centrum voor wetenschap en boekproductie in Catalonië.

De naam komt uit het Latijn en betekent "rivieroever", verwijzend naar de ligging van het klooster aan de Ter die vandaag nog steeds langs de muren stroomt. Bezoekers die door het kloostergang lopen kunnen zien hoe generaties monniken deze hoek van de Pyreneeën vormgaven door landbouw en het kopiëren van manuscripten.

De ingang bevindt zich aan de westelijke gevel met het beroemde portaal, dat rechtstreeks naar de hoofdkerk leidt. Het complex ligt centraal in de stad en is gemakkelijk te voet te bereiken vanuit overal in Ripoll.

Het 12e-eeuwse portaal bevat meer dan honderd figuren gebeeldhouwd in stenen reliëfs, waaronder bijbelse taferelen en personages uit het Oude Testament. De beeldhouwers gebruikten verschillende vormen en maten om een soort stenen prentenboek te creëren dat verhalen vertelt zonder woorden.