Miralucke

De Miralucke is een grot aan de oostelijke voet van de Unterberg die door dolomietgesteente loopt met meerdere onderling verbonden kamers. Het binnenwerk vertoont verschillende niveaus verbonden door een natuurlijk brugpad dat naar een kapelruimte leidt.

De grot werd in 1927 systematisch onderzocht, wat leidde tot documentatie van de ondergrondse gangen en watersystemen. Dit vroege cartografische werk maakte de site bekend en begrijpelijk voor toekomstige bezoekers.

De naam Miralucke komt voort uit een lokale legende over een meisje genaamd Mira dat gedurende generaties mensen heeft gefascineerd. Dit verhaal blijft deel uitmaken van hoe bezoekers en lokale inwoners over de plek spreken en deze onthouden.

De grotteingang is tamelijk laag en nauw, dus bezoekers moeten goed gesloten schoenen meenemen en voorzichtig over gladde oppervlakken lopen. De toegang bestaat uit trappen en paden die nat glad kunnen worden.

De grot bevat twee siphongedeelten diep vanbinnen die alleen met duikuitrusting of boten kunnen worden overgestoken, wat onthult hoe ver de gangen werkelijk reiken. Deze ondergelopen secties tonen de extreme aard van wat zich onder het oppervlak bevindt.