Elferkopf

De Elferkopf is een bergpiek in de Allgäuer Alpen die zich tot 2.387 meter uitstijgt, met steile grashellend die afdalen naar de vallei van Gemsteltal. De karakteristieke vorm van de berg is gemakkelijk zichtbaar vanuit veel posities in de vallei en domineert de zuidelijke uitzichten op het bergmassief van Kleinwalsertal.

Hermann von Barth bereikte in 1869 de top en ontdekte een signaalstok, wat aangeeft dat mensen de piek eerder hadden bezocht dan deze geregistreerde beklimming. Deze ontdekking suggereert dat de berg van belang was voor mensen al lang voor de verkenning in de 19e eeuw.

De naam van de berg verwijst naar zijn functie als natuurlijke zonneklok, waarbij de zon rechtstreeks achter de top staat om 11 uur gezien vanuit het dal. Dit bijzondere kenmerk heeft beïnvloed hoe lokale bewoners de berg door de generaties heen hebben begrepen en zich ermee verbonden voelden.

De beklimming begint aan de zuidkant van Mittelberg, met parkeerplaatsen beschikbaar op Walmendingerhorn voor directe toegang via de Wildental-route. Het pad is goed gemarkeerd, en de meeste bezoekers hebben ongeveer vier tot vijf uur nodig voor de heen- en terugreis vanaf dit startpunt.

De top verbindt zich met de nabijgelegen Liechelkopf via een richel die graad II-klimmersvaardigheden vereist om over te steken. Deze verbinding maakt het een meer technische route die alleen ervaren bergbeklimmers moeten proberen.