Eiskar Glacier

De Eiskar-gletsjert is een ijsmassa in de Carnische Alpen die zich ongeveer 400 meter uitstrekt tussen 2160 en 2390 meter hoogte. Het oppervlak vertoont typische gletsjerkenmerk zoals spleten en sneeuwvelden die het hele jaar zichtbaar blijven.

De Italiaanse geograaf Olinto Marinelli voerde in 1897 de eerste wetenschappelijke opname van de gletsjert uit en startte regelmatige metingen die vandaag de dag nog steeds plaatsvinden. Deze voortdurende waarnemingen hebben onderzoekers in staat gesteld bij te houden hoe het ijs meer dan een eeuw is veranderd.

Het gebied toont nog steeds sporen van loopgraven en fortificaties uit de Eerste Wereldoorlog, toen Oostenrijkse en Italiaanse troepen in dit bergterrein vochten. Deze overblijfselen markeren het landschap en verbinden het met de bergoorlogsgeschiedenis van de regio.

Het terrein is steil en vereist klimvaardigheden; toegang is mogelijk via een klimroute van beneden of via een pad over de Kellerwand-rotsformatie. Geschikt schoeisel en alpiene ervaring zijn nodig om veilig vooruit te gaan.

Dit is de meest zuidelijke gletsjert van de Carnische Alpen en de laatste overgebleven in deze bergketen, survivalend dankzij extreme hoogte en winterse sneeuwophoping. De ligging op de grens tussen Oostenrijk en Italie maakt het een speciale plaats in de alpine natuurgeschiedenis.