El Guacharo National Park

El Guacharo National Park is een beschermd gebied in de deelstaten Monagas en Sucre, dat 62.700 hectare beslaat verdeeld over twee afzonderlijke eenheden en de beroemde Guacharogrot omvat samen met tropische bergbossen. Het terrein bevat kalksteenformaties, ondergrondse rivieren en wandelpaden die zich door het Caripe-bergsysteem slingeren.

Alexander von Humboldt bezocht de grot op 18 september 1799 en voerde de eerste wetenschappelijke studies uit naar de vogels en de geologie. De Venezolaanse regering verklaarde het gebied in 1949 tot nationaal park om de grot en de omringende bossen te beschermen.

De Chaima gebruikten voor deze grot een naam die verwees naar de vogels en geloofden dat de plek een doorgang vormde tussen de wereld van de levenden en het geestenrijk. Dit geloof weerhield hen ervan diep de gangen in te gaan, waardoor het ondergrondse systeem en zijn bewoners eeuwenlang beschermd bleven.

Bezoekers kunnen deelnemen aan rondleidingen door de grot, die meestal 's ochtends beginnen, samen met wandelingen en vogels kijken in de bossen. De beste tijden om de guacharos te observeren zijn bij avondschemering wanneer de vogels de grot verlaten en vroeg in de ochtend wanneer ze terugkeren.

De grot strekt zich uit over 10,5 kilometer door sedimentair gesteente dat 130 miljoen jaar geleden werd gevormd en herbergt ongeveer 10.000 nachtelijke guacharovogels. Deze vogels gebruiken echolocatie om in volledige duisternis te navigeren en voeden zich uitsluitend met vruchten van de oliepalm die ze 's nachts buiten de grot verzamelen.