Kathedraal van Canterbury, Anglicaanse kathedraal in Canterbury, Kent, Engeland
De kathedraal van Canterbury is een groot stenen gebouw met twee hoge torens: een vierkante linkertoren met een wijzerplaat en pinakels, en een hogere, eenvoudigere rechtertoren, ook met pinakels bekroond. Daartussen loopt een lang lager gedeelte met een schuin dak en herhaalde spitsboogvensters, boven een rij kleinere spitsboogvensters langs de basis. De steen is lichtbeige en een geplaveide zone grenst aan de basis.
Augustinus van Canterbury stichtte deze plek in het jaar 597, en het werd snel het centrum van het christendom in Engeland. Na een brand in 1067 begon de bouw van het Normandische gebouw, en in de daaropvolgende eeuwen voegden latere generaties het gotische koor en de centrale toren toe.
In de Normandische crypte ziet men de oudste muurschilderingen van Engeland, die lokale en internationale pelgrims tot op de dag van vandaag aantrekken. Op de zuilen en gewelven vertonen romaanse kapitelen motieven van dieren en bladwerk, gebeeldhouwd door middeleeuwse steenhouwers uit de 12e eeuw.
Een bezoek voert door het schip, de crypte en de kloostergang en duurt ongeveer anderhalf uur in rustig tempo. Bezoekers moeten stevig schoeisel dragen, aangezien de vloer ongelijk is en er trappen naar beneden leiden naar de crypte.
In het gebrandschilderde raam uit de 13e eeuw kan men het verhaal van Thomas Becket lezen over meer dan honderd afzonderlijke taferelen die van onder naar boven lopen. Het kleurenpalet bestaat voornamelijk uit blauw en rood, die op zonnige dagen gekleurde lichtvlekken op de vloer werpen.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 92.180 bijdragers wereldwijd.
