Bispbergs klack, Natuurreservaat en berg in de gemeente Säter, Zweden.

Bispbergs klack is een berg bij Bispberg in de gemeente Säter, provincie Dalarna. De steile zuidzijde is op de hoogste punten tot 80 meter hoog en de rode granietwanden zijn samen bijna 400 meter breed. Onder de klif groeien hazelaar, wegedoorn en akkervergeet-mij-nietje, soorten die op deze breedtegraad ongewoon zijn.

In 1967 begon men op de berg te klimmen, en hij werd een van Zwedens belangrijkste klimbergen met ongeveer 160 routes, vooral van makkelijke tot gemiddelde moeilijkheidsgraad. Sinds 1996 is de omgeving een natuurreservaat waar klimmen verboden is. Aan de voet van de berg ligt het oude mijnwerkersdorp Bispberg, waar scheeliet in 1751 voor het eerst in mineraalmonsters werd vastgesteld.

Onder de klif groeien hazelaar, wegedoorn en het vergeet-mij-nietje Myosotis ramosissima, planten die op deze breedtegraad ongewoon zijn; de berg geldt als een zuidhellingklif. De oehoe en de slechtvalk broeden er soms op de rots. Aan de voet van de berg ligt het oude mijnwerkersdorp Bispberg.

Het klifgebied ligt in een in 1996 ingesteld natuurreservaat, waar klimmen verboden is sinds het verbod van kracht werd; de ongeveer 160 routes vanaf 1967 zijn gesloten. De rotswand vormt de steile zuidzijde, tot 80 m hoog en bijna 400 m breed. De toegang loopt via het mijnwerkersdorp Bispberg aan de voet van de berg.

De zuidzijde is een rode granieten wand tot 80 meter hoog en bijna 400 meter breed. Onder de klif groeien hazelaar, wegedoorn en akkervergeet-mij-nietje, soorten die op deze breedtegraad ongewoon zijn, en soms broeden er oehoe en slechtvalk.