Skåäng Runestone, Runensteen in Södermanland, Zweden

De Skåäng-steen draagt twee afzonderlijke runische inscripties die op verschillende tijdstippen in het oppervlak zijn gegraveerd. De ene gebruikt het oudere futhark-alfabet terwijl de ander uit de Vikingtijd stamt en het nieuwere futhark-alfabet gebruikt.

De steen ontving zijn tweede inscriptie tijdens de Vikingtijd toen Skammhals en Ólôf een tekst toevoegden om hun vader Sveinn te herdenken. Deze latere gravure toont hoe belangrijk het was om familieleden in steen te eren.

De naam Leugaz die in de steen is gegraveerd betekent eidaflegger en weerspiegelt de sociale rollen die belangrijk waren in Noordse gemeenschappen tijdens de IJzertijd. De inscriptie toont ons wat waarde had in die periode.

De steen werd in 1956 opnieuw opgericht nabij zijn vindplaats, bij Lillgården aan de weg van Vagnhärad naar Sund. Hij is van roodachtig graniet: de oudere futhark-rij loopt verticaal in het midden, de jongere inscriptie volgt de slang langs de rand; let op de omgekeerde h-rune en de twee vormen van de z-rune. De runensteen van Fredriksdal staat in de buurt.

De regel in het oudere futhark loopt verticaal van rechts naar links door het midden van de steen en werd pas in 1867 opgemerkt door Hans Olof Hildebrand, later rijksantiquaar van Zweden. De h-rune is in spiegelbeeld gekerfd en de z-rune komt in twee vormen voor, een gespiegeld zoals op de fibula van Charnay.