Stegeborg Castle, Middeleeuwse kasteelruïne in Skällvik, Zweden

Stegeborg is een kasteelruïne op een eilandje in de nauwe doorvaart van de baai van Slätbaken. Het oudste deel is een vierkante bakstenen toren in de zuidoosthoek uit het begin van de 13e eeuw; in de 14e eeuw kwam een versterkt woongebouw met een ronde toren in het westen erbij. De ronde toren kreeg onder Johan III zijn huidige hoogte en aan de noordvleugel werd een kasteelkerk toegevoegd. Het zware metselwerk van de begane grond doorstond de verkoop van het kasteel als bouwmateriaal in de jaren 1730.

Het oudste deel is een vierkante bakstenen toren uit het begin van de 13e eeuw, toen Söderköping stad werd. In de 14e eeuw kwam er een versterkte woonplaats bij, met een muur en een ronde toren in het westen. Johan III bracht de ronde toren in de 16e eeuw op zijn huidige hoogte en voegde een slotkerk toe aan de noordvleugel. De kroon verkocht het kasteel in de jaren 1730 als bouwmateriaal, maar het dikke metselwerk van de begane grond bleef behouden.

De naam komt van "stæk", wat verwijst naar houten palen die in het water werden geplaatst om scheepsverkeer door de nauwe zeestraat te controleren. Bezoekers kunnen nog steeds zien hoe deze plaats het verkeer van schepen door een belangrijk zeegebied beheerste.

De ruïne ligt op een klein eilandje in de smalle vaargeul bij Slätbaken, bereikbaar vanaf het vasteland in de parochie St Anna bij Söderköping. De bodemstijging sinds de 14e eeuw bedraagt ongeveer twee meter, dus de geul is ondiep en er is geen getij om rekening mee te houden. Men nadert vanaf de zuidzijde, de route die schepen namen omdat de noordelijke doorgang met palen was afgesloten.

De naam Stegeborg komt van stæk, middeleeuws Zweeds voor paal: barrières van houten palen die in de vaargeul werden gezonken om schepen te blokkeren. De oudste dateren uit de 7e–9e eeuw, en ten noorden van het eiland zijn palen uit de 11e eeuw gevonden. Ze bestonden nog in de 19e eeuw, waardoor schepen langs de zuidkant moesten varen.