Het Jeonju Hanok Village is een grote wijk met enkele honderden traditionele houten woningen die hanok worden genoemd. De gebogen pannendaken en lage stenen muren flankeren smalle steegjes waar je rustig kunt wandelen. Onderweg geven kleine theehuizen, ambachtsateliers en kramen met lokaal eten de buurt een alledaags karakter. De wijk ligt in het hart van Jeonju en laat zien hoe een Koreaanse stadsbuurt er vroeger uitzag.

Het Gyeonggijeon-heiligdom ligt midden in het hanok-dorp van Jeonju en herbergt het officiële portret van koning Taejo, de stichter van de Joseon-dynastie. Het terrein is omgeven door een oude stenen muur, met hoge bomen langs de paden binnenin. Door de houten poort stappen voelt als een stap terug in de tijd. Het hoofdpaviljoen werd voor het eerst gebouwd in de 15e eeuw en is door de jaren heen meerdere keren gerestaureerd. Bezoekers lopen er rustig rond, langs de laag-gedakte houten gebouwen, en proeven iets van een ouder Korea.

De Jeondong-kathedraal staat in het hart van Jeonju, op een korte wandelafstand van de hanokwijk. Het rode bakstenen gebouw is gebouwd in een Byzantijnse stijl en valt meteen op wanneer je de smalle steegjes van de oude wijk verlaat. Dit contrast tussen de gebogen daken van de hanoks en de ronde bogen van de kathedraal laat zien hoe twee heel verschillende bouwstijlen naast elkaar kunnen bestaan. Het interieur is sober, met glas-in-loodramen die het licht filteren. De kathedraal werd begin 20e eeuw voltooid en is vandaag een van de meest herkenbare gebouwen van de stad.

De Jeonju Hyanggyo Confucianistische School ligt in Jeonju, omringd door oude bomen die in de herfst rood en goud kleuren. De school behoort tot de oudste onderwijsinstellingen van de regio en laat zien hoe het confucianisme het dagelijks leven in Korea eeuwenlang heeft gevormd. De houten gebouwen met gebogen daken en open binnenplaatsen voelen ver verwijderd van de moderne stad. Door het terrein te lopen krijg je een duidelijk beeld van hoe formeel onderwijs er vroeger in dit deel van het land uitzag.

Omokdae en Imokdae zijn twee historische uitkijkpunten op een heuvel boven het Hanok-kwartier van Jeonju. Van hieruit kijk je neer op een aaneenschakeling van gebogen pannendaken die zich door de oude straatjes beneden uitstrekken. De plek wordt al eeuwen bezocht, vroeger door ambtenaren en geleerden die er kwamen rusten en genieten van het uitzicht. Het is een goed moment om even halt te houden en te begrijpen hoe de wijk in het landschap ligt.

Het Nationaal Park Naejangsan, in het noorden van de regio Jeolla, trekt vooral bezoekers in de herfst, wanneer de esdoorns de berghellingen tussen oktober en november oranje en rood kleuren. De paden kronkelen door smalle kloven en langs kleine boeddhistische tempels, en veel mensen komen vroeg in de ochtend om de kleuren op hun mooist te zien. Buiten het herfstseizoen is het park veel rustiger en goed te voet te verkennen.

Het Maisan Provincial Park ligt vlakbij Jinan en dankt zijn naam aan twee rotspieken die eruitzien als paardenoren die boven de bomen uitsteken. De paden door het park lopen door bossen en leiden naar oude tempels die tegen de rotsen aanliggen. In de herfst verkleuren de bomen rond de toppen, waardoor het landschap er van seizoen tot seizoen heel anders uitziet. Een wandeling hier geeft een goed beeld van hoe natuur en oude Koreaanse tradities samen bestaan in de regio Jeolla.

De Tapsa-tempel ligt aan de voet van de Maisan, een rotsformatie die uittorent boven de dalen van Jeollabuk-do. De tempel staat bekend om zijn tientallen stenen torens, die in de 19e eeuw door een monnik met de hand werden gebouwd, zonder mortel of gereedschap. Steen voor steen opgestapeld, staan ze er al tientallen jaren, door wind en sneeuw heen. Er tussendoor lopen geeft een gevoel dat moeilijk te omschrijven is.

Het nationaal park Byeonsanbando ligt op een schiereiland in de provincie Noord-Jeolla en brengt heel verschillende landschappen samen op een klein oppervlak. Aan de binnenkant stijgen rotsachtige bergen op boven de bossen, terwijl de kustlijn op sommige plekken steil in zee valt en op andere plekken uitkomt op zandstranden. De Gele Zee omringt het schiereiland aan bijna alle kanten, en bij eb trekt het water zich terug en laat uitgestrekte slikken achter waar vogels stoppen om te foerageren. De bossen verkleuren met de seizoenen, en de kustpaden langs de kliffen bieden wandelingen met open zeezicht.

De Naesosa-tempel ligt in de bergen van Buan, in de provincie Jeollabuk-do. Om er te komen, loop je over een lang pad met hoge zilversparren die het licht filteren en schaduw geven. Aan het einde van het pad opent zich het tempelcomplex met oude houten gebouwen en een kleine vijver. Monniken leven hier op een traditionele manier, en bezoekers kunnen het ritme van het kloosterleven van dichtbij zien. In de herfst kleuren de omringende bomen in warme tinten.

De dolmensite van Gochang ligt in de zachte heuvels van Jeollabuk-do en herbergt een van de grootste verzamelingen prehistorische steengrafmonumenten in Korea. Meer dan 440 dolmens, meer dan 3.000 jaar geleden gebouwd, zijn verspreid over het terrein. De UNESCO heeft deze plek op de Werelderfgoedlijst geplaatst omdat ze zo goed de megalithische cultuur van het oude Noordoost-Azië weerspiegelt. Een wandeling langs de stenen geeft een concreet gevoel van hoe mensen in deze regio leefden en hun doden eerden lang voor het schrift bestond.

Het Nationaal Park Mudeungsan rijst op vlak achter Gwangju en bepaalt al eeuwenlang het silhouet van de stad. Paden slingeren door dicht bos en leiden naar de hogere delen, waar grote zuilen van basaltgesteente opstaan als natuurlijke torens. In het voorjaar bloeien kersenbomen op de lagere hellingen, in de herfst kleurt het park warm rood en goud. Bewoners van Gwangju komen hier vaak wandelen om even weg te zijn van het stadsleven.

Het Asia Culture Center in Gwangju is een groot hedendaags cultureel complex gewijd aan de kunsten en culturen van Azië. In de ruimtes vinden tentoonstellingen, voorstellingen en creatieve evenementen plaats die bezoekers uit de hele regio trekken. Het gebouw valt op door zijn moderne architectuur, in contrast met de oude tradities van de Jeolla-regio.

De May 18th National Cemetery in Gwangju eert de mensen die het leven lieten tijdens de democratische opstand van mei 1980. Het terrein ligt aan de rand van de stad en ontvangt bezoekers met brede paden, sobere grafstenen en een sfeer die uitnodigt tot stilte. Veel Koreanen komen hier om te herdenken en meer te begrijpen over dit keerpunt in de geschiedenis van hun land.

De metasequoia-laan in Damyang is een lange, rechte weg met aan beide zijden rijen hoge metasequoia-bomen. De takken komen boven de weg samen en vormen een tunnel die in de zomer het licht filtert en in de herfst oranje en roodbruin kleurt. Mensen komen hier wandelen of fietsen onder de bomen, en de plek trekt het hele jaar door bezoekers.

De baai van Suncheonman is een van de bekendste natuurgebieden van Zuid-Korea. Rietvelden en slikken lopen langs de oever, en bij zonsondergang kleurt het licht het water in gouden en oranje tinten. Elk jaar stoppen trekvogels hier op hun reis tussen noord en zuid, en de rust van de plek maakt het gemakkelijk om ze te volgen tussen het riet en langs de lucht.

De Suncheonman National Garden ligt vlak bij de wetlands van de baai van Suncheon, waar trekvogels uitrusten. De tuin verandert met elk seizoen, van bloeiende velden in de lente tot gouden grassen in de herfst. Paden slingeren door verschillende zones geïnspireerd op Koreaanse, Aziatische en Europese stijlen. Het tempo is rustig, de lucht fris en de geluiden zijn vooral die van wind en vogels. Het is een plek waar de natuur het ritme van de dag bepaalt.

Naganeupseong Folk Village is een dorp omgeven door oude stenen muren, vlakbij Suncheon, in het zuiden van de Jeolla-regio. De lage huizen met rieten daken staan er al eeuwen, en sommige families wonen er nog steeds. Door de smalle straatjes lopen geeft een goed beeld van hoe het plattelandsleven in Korea er vroeger uitzag, en in veel opzichten nog steeds uitziet. De muren, de binnenplaatsen en de dagelijkse gewoonten van de bewoners geven het dorp een echte, bewoonde sfeer.

De Seonamsa-tempel ligt diep in de beboste bergen bij Suncheon, in het zuiden van de regio Jeolla. Hij maakt deel uit van de UNESCO-groep van Koreaanse boeddhistische bergkloosters. De weg door de bomen ernaartoe is geleidelijk, met stenen treden en kleine bruggetjes die langs het pad verschijnen. De houten gebouwen, met hun gebogen daken en verweerde balken, lijken uit de heuvel te zijn gegroeid. Monniken leven en mediteren hier nog steeds, wat de plek een rustig dagelijks ritme geeft dat bezoekers kunnen voelen.

De Boseong Green Tea Fields liggen op glooiende heuvels waar rijen theeplanten de contouren van het land volgen. Dit gebied is een van de oudste centra van groene theeteelt in Zuid-Korea. Bezoekers lopen over smalle paden tussen de rijen door, en de kleur van de bladeren verandert met de seizoenen.

Odongdo is een klein eiland voor de kust van Yeosu, verbonden met het vasteland door een smal stenen pad dat u te voet of met een klein open treintje kunt afleggen. Het eiland is bedekt met dicht bos, met bamboebosjes en camelia's die in de winter bloeien. Aan het einde van het pad staat een vuurtoren, en korte wandelpaden leiden door de bomen naar uitzichtpunten over de baai. Odongdo maakt deel uit van het Nationale Mariene Park Hallyeohaesang, dat de kustlijn van de provincie Jeollanam beschermt. Het water omringt het eiland aan alle kanten, en op heldere dagen is het uitzicht over de baai van Yeosu wijd en open.

De maritieme kabelbaan van Yeosu verbindt het eiland Dolsan met het Jasan Park via een oversteek boven de baai. Tijdens de rit zie je de omliggende eilanden, de kustlijn en het water beneden. Sommige gondels hebben een glazen vloer, zodat je recht naar beneden op de zee kijkt terwijl je oversteekt. Het is een eenvoudige manier om de baai en de havenstad te zien vanuit een hoogte die je te voet niet kunt bereiken.

De Mokpo Marine Cable Car verbindt het havengebied met de top van de Yudalsan, een rotsachtige heuvel die midden in de stad oprijst. Tijdens de rit zie je Mokpo, de zee en de verspreide eilanden langs de zuidwestelijke kust. Bovenaan kun je een stukje lopen en zien hoe de stad tussen het water en de bergen ligt. Het is een goede manier om de geografie van de omgeving te begrijpen voordat je verder te voet verkent.

De Daeheungsa is een boeddhistische tempel in de bergen van Duryunsan, in het zuiden van de provincie Jeollanam-do. Hij behoort tot de Koreaanse bergkloosters die door UNESCO zijn erkend als werelderfgoed. Het pad ernaartoe loopt door een dicht bos, en de gebouwen staan verspreid tussen de bomen alsof ze deel uitmaken van de bergwand zelf. Het tempelcomplex telt meerdere zalen, paviljoens en herdenkingsstructuren die over vele eeuwen zijn gebouwd. Het is al lang een belangrijk oord voor monniken en pelgrims in de geschiedenis van het Koreaanse boeddhisme.

Ttangkkeut Village ligt aan het zuidelijkste punt van het Koreaanse schiereiland. De naam betekent letterlijk "het einde van de aarde", en dat gevoel is precies wat je hier ervaart: het vasteland stopt en de zee begint. Vanaf het observatorium kijk je alle kanten op over open water. Mensen komen hierheen om even te staan op het allerlaatste stukje vaste grond van Korea.

Het Juknokwon Bamboeswoud in Damyang is een groot woud van hoge bamboestengels, doorkruist door smalle paden. Terwijl je tussen de stengels loopt, hoor je het ritselen van de bladeren in de wind en filtert het licht in dunne strepen naar binnen. Damyang staat in heel Korea bekend als de stad van het bamboe, en dit woud laat zien waarom: de stengels groeien dicht, groen en hoog, en de paden nodigen uit tot rustig wandelen.

Hyangiram is een kleine boeddhistische kluis die in een rotswand boven de zee is gebouwd. Het ligt in de regio Jeolla, waar tempels vaak verborgen liggen in berg- of kustlandschappen. Het pad omhoog slingert door bomen voordat het uitkomt op een uitzicht over het water beneden. Veel bezoekers komen bij zonsopgang om de zon boven de zee te zien opgaan. De gebouwen kleven aan de rots, en de plek voelt afgelegen aan, zelfs als er mensen zijn.