Церковь Бориса и Глеба, Orthodoxe tempel in het Kremlin van Novgorod, Rusland.

De Kerk van Boris en Gleb was een stenen orthodoxe kerk aan het einde van de Piskuplya-straat in het Detinets van Novgorod, bij de Volchov. Gesticht in 1167 door Sadko Sytinitsj en ingewijd in 1173; de in 1940 blootgelegde fundamenten toonden een voor 12e-eeuws Novgorod ongewoon groot gebouw met gebeeldhouwde kalksteenversiering en graven onder de vloer.

Een houten kerk verscheen voor het eerst in 1146, gevolgd door een stenen structuur gebouwd vanaf 1167 door Sadko Sytinich en ingewijd in 1173. Na herhaalde blikseminslag werd het gebouw meerdere keren herbouwd tot het uiteindelijk in 1652 instortte.

De kerk bewaarde de zogenoemde knuppels van Peroen, die de Novgoroders volgens overlevering gebruikten bij onderlinge twisten; op bevel van metropoliet Nikon werden ze in 1652 verbrand. Ze was het geestelijke centrum van de Prusskaja-straat en wordt in het plaveiselstatuut van Jaroslav de Wijze genoemd als eindpunt van de plaveisplicht van de straat. Vermoedelijk diende ze als vetsje-kerk van het Ljoedin-einde en de Prusskaja-straat.

Het gebouw bestaat vandaag slechts als archeologische plaats op het Kremlin-terrein, niet meer staande sinds 1652. Bezoekers kunnen de opgegraven funderingen en steenfragmenten bekijken die middeleeuwse bouwmethoden tonen.

Het gebouw werd meerdere keren door bliksem getroffen gedurende zijn lange bestaan, een ongebruikelijk patroon van vernietiging voor een enkel heiligdom. Deze herhaalde rampen leidden uiteindelijk tot permanente opgave na de definitieve ineenstorting in 1652.