Sviatohirsk Lavra, Orthodox klooster in Sviatohirsk, Oekraïne

De lavra van Svjatohirsk is een orthodox mannenklooster op de rechter krijtoever van de Siverskyi Donets, deels op de grond en deels in een witte rotsrichel gebouwd. Een lange overdekte galerij met bruine houten leuning loopt langs de rotswand en verbindt witte gebouwen met groene daken. Daarboven staat een kerk met verschillende kleine groene koepels en een hogere centrale koepel, alle bekroond met gouden kruisen.

De eerste schriftelijke vermelding van het klooster dateert uit 1526, hoewel academicus D. I. Bahalii stelde dat het al vóór de Mongoolse invasie bestond. In 1787 hief Catharina II het op en de gronden gingen naar prins Potemkin; Nicolaas I herstelde het in 1844 op verzoek van landeigenares Tatjana Potemkina. De Sovjetautoriteiten sloten het in 1922 en maakten er het Artem-rusthuis van; in 1992 ging het weer open.

De naam komt van de krijtrotsen boven de Siversky Donets, de Heilige Bergen. Het klooster bewaart de relieken van Johannes de Kluizenaar van Svjatohirsk, heilig verklaard in 1995, en in 2008 werd hier de Raad van de Svjatohirsk-vaders vereerd, 17 heiligen in totaal. In de kerk van Antonius en Theodosius van de Grotten dragen de monniken een oude vorm van liturgische kleding.

De klim naar het bovenste niveau omvat een lange stenen trap die glad kan zijn bij nat weer. Bezoekers moeten gepaste kleding dragen, aangezien het terrein actieve erediensten herbergt en bescheiden kleding wordt verwacht.

Sommige van de oorspronkelijke grotvertrekken werden rechtstreeks in de zachte kalksteenwand uitgehouwen en dienden eeuwenlang als cellen en kapellen voor monniken. Deze ondergrondse gangen blijven vandaag toegankelijk en bieden koele ruimtes die welkome verlichting bieden van de zomerse hitte buiten.