Ljubljanica Sluice Gate, Sluis en triomfboog aan de rivier Ljubljanica, Slovenië.

De Ljubljanica-sluis overspant de rivier in drie gewapend betonnen secties van 2,4 m breed, met twee overlaatopeningen van 12,25 m die door paren rol- en schuifschuiven worden gesloten. De pijlers zijn met steen bekleed en dragen zuilen: Dorische kapitelen met Etruskische vazen waarin drakenkoppen zijn gebeiteld aan de ene zijde, Ionische kapitelen met gestileerde mensenhoofden die de voetbrug dragen aan de andere. De kruin van de stuw ligt op 281,41 m boven zeeniveau.

Het bouwwerk werd in 1939 ontworpen door architect Jože Plečnik en gebouwd tussen 1940 en 1943 onder de leiding van aannemer Matko Curk. Het ontstond als een innovatieve oplossing voor stadswatercontrole tijdens een periode van grote stadsontwikkeling.

De inwoners noemen het de Scheidswand (Pregrada); de drie torens verbergen het sluismechanisme en dragen een voetgangersbrug. De zuilen zijn aan de Dorische zijde gebeeldhouwd met drakenkoppen en aan de Ionische zijde met gestileerde mensenhoofden, details waarmee Plečnik een waterwerk het aanzien van een tempel geeft.

De sluis overspant de Ljubljanica tussen Cukrarna en het Vraz-plein, stroomafwaarts van het Ambrož-plein en stroomopwaarts van de nieuwe Fabiani-brug. Het was bedoeld als voetgangersbrug, zodat wandelaars het looppad tussen de drie torens kunnen gebruiken. Het sluismechanisme is in de torens ondergebracht.

Plečnik ontwierp naast de sluis ook een rivierhaven en een kleine elektriciteitscentrale voor het nabijgelegen ziekenhuis, maar beide zijn nooit gebouwd. De drie torens die het sluismechanisme verbergen, rusten op massieve pijlers; het bouwwerk wordt soms een triomfboog genoemd.