Rindö Redoubt, Militair fort in Vaxholm, Zweden

De redoute van Rindö staat op de westelijke landtong van het eiland Rindö, niet op de noordpunt. De granieten donjon, met een bakstenen gevel aan de binnenplaats, is op het noordwesten gericht en wordt in het zuidwesten afgesloten door een spärrmur, terwijl de overige zijden door wallen en een diepe gracht worden omgeven. Twee uitspringende kaponnières, de eerste in hun soort in Zweden, bestreken de hele verdedigingslinie.

De redoute werd ontworpen door vestingingenieur Johan af Kleen en gebouwd tussen 1858 en 1863 op de westpunt van Rindö om het kasteel van Vaxholm aan te vullen bij de verdediging van de toegang tot Stockholm. Na de schietproeven van 1872 waarbij het pantserschip HMS Hildur de nieuwe muren van het kasteel van Vaxholm doorboorde, werd de 12e Batterij voor de redoute toegevoegd. Door het defensiebesluit van 1925 werd de binnenste verdedigingslinie uit de oorlogsorganisatie gehaald, en de redoute diende na de oorlog als militair depot.

De vesting geeft inzicht in hoe Zweden in de 1800s zijn kustwaters beschermde en welk belang men hechtte aan maritieme verdediging. Bezoekers kunnen zien hoe militaire doelstellingen werden uitgewerkt in concrete bouwwerken.

Bezoekers kunnen het fort bereiken met een regelmatige veerdienst van Vaxholm naar het eiland Rindö, een rit van slechts enkele minuten. De warmere maanden bieden de meest betrouwbare veerschema's en comfortabele omstandigheden om de plaats te verkennen.

De twee caponnières van de redoute, uitspringende werken voor flankvuur langs de hele verdedigingslinie, waren de eerste in hun soort in Zweden. De na 1872 ervoor aangelegde 12e batterij was eveneens de eerste van het land met haar geschut onder gepantserde koepels.