Sankt-Olof-Quelle, Natuurlijke bron in de gemeente Simrishamn, Zweden.

Sankt-Olof-Quelle is een bron ten zuiden van de Sankt-Olof-kerk in de gemeente Simrishamn in Zweden. Het bassin heeft een diameter van ongeveer twee meter en is 80 centimeter diep; het wordt omgeven door gestapelde grijze en bruinachtige stenen, met grotere platte platen en enkele witachtige blokken in de rand. Gras en groene planten groeien over de stenen en tussen de voegen, en een klein stenen trapje leidt van het noordoosten naar het donkere water.

De naam van de bron verwijst naar Olaf II van Noorwegen, die in 1030 stierf en heilig werd verklaard; offerbronnen die al vóór het christendom bestonden, kregen vanaf de 11e eeuw zijn naam. Deze bron, enkele honderden meters ten zuiden van de Sankt-Olof-kerk, was een bedevaartsoord waarvan de offergaven bijdroegen aan de bouw en het onderhoud van die kerk.

De bron draagt de naam van de heilige Olaf, koning van Noorwegen, gestorven in 1030. Gelovigen wierpen munten in het water om zijn hulp te vragen; de armsten offerden stukken vlees, die een vetlaag op het water achterlieten. Linnaeus beschrijft in zijn Schoonse reis het feest op 29 juli, de sterfdag van de heilige, als het belangrijkste van de streek.

De bron ligt enkele honderden meters ten zuiden van de kerk van Sankt Olof, bij de zuidwesthoek van de boerderij Sankt Olofs gård. Vanuit het noordoosten leidt een kleine stenen trap naar het water, dat ongeveer 80 centimeter onder de rand van de stenen put ligt. Het bassin heeft een diameter van circa twee meter.

Het bassin meet ongeveer twee meter in doorsnee en is 80 centimeter diep; aan de noordoostkant leidt een klein stenen trapje naar het water. Nog steeds worden er munten in geworpen, zoals in de tijd dat Linnaeus op zijn Schaanse reis deze offers beschreef.