LM Ericssons byggnader Tulegatan, Industrieel complex in Stockholm, Zweden.

De gebouwen van LM Ericsson aan de Tulegatan vullen het blok Taktäckaren tussen Tulegatan, Kungstensgatan, Döbelnsgatan en Rehnsgatan. De hoofdgevel van Johan Laurentz, gebouwd 1896–1897, heeft op de begane grond boogvensters en portalen, afgeronde hoeken en met zandsteen omlijste vensters; de vleugel van 1906 naar ontwerp van Björn Harald Svensson is van gele baksteen met een plint van natuursteen.

De fabriek werd vanaf 1896 gebouwd als het belangrijkste productiecentrum voor telecommunicatieapparatuur en vormde Stockholms industriële groei. De bedrijfsvoering verhuisde in 1939, maar de gebouwen bleven als monumenten van die productieperiode behouden.

De wijknamen Taktäckaren en Grundläggaren horen bij de oude ambachtswijknamen van Stockholm, al vermeld op de kaart van Petrus Tillaeus uit 1733. Binnen had de vergaderzaal van de directie, ingericht in 1901-1903, plafonds van twee verdiepingen hoog, zijden wandbespanning en stucputti met telefoonsnoeren en hoorns; in 1976 overgebracht, is de zaal nu te zien in het Tekniska museet.

Het complex vult het blok Taktäckaren tussen Tulegatan, Kungstensgatan, Döbelnsgatan en Rehnsgatan. Begin bij de hoofdgevel aan de Tulegatan: twee grote portalen flankeren de vroegere hoofdingang en leiden naar de achterste binnenplaats. De verbouwingen van de jaren 1940 verwijderden de gevelbekroningen; vergelijk deze eenvoudiger straatgevel met de geelstenen vleugel aan Rehnsgatan/Döbelnsgatan.

De vergaderzaal van de directie, ingericht in 1901–1903, had een plafondhoogte van twee verdiepingen en wanden met zijdetapijt en stucwerk met telefoniemotieven: putti die met telefoonkabels en hoorns vliegen. Na 1918 diende de zaal als loonkantoor en werkplaatsruimte; in 1976 werd de inrichting als "LM Ericssons minnesrum" overgebracht naar het Tekniska museet.