Lindholmen Castle, Middeleeuwse kasteelruïne in Lidköping, Zweden.

Lindholmen Castle is een ruïne in de gemeente Lidköping, Zweden, en vormt het overblijfsel van een voormalig versterkt complex op een eiland. De overgebleven structuur is een 17e-eeuwse vleugel die Zweedse bouwkunsten van die periode laat zien.

Lindholmen wordt in 1514 voor het eerst vermeld als „Lindholmz Spetal” en wordt in 1516 onder rijkshofmeester Ture Jönsson (Tre Rosor) een landgoed. Via Sigrid (Tre Rosor) kwam het aan viceadmiraal Bengt Gabrielsson Oxenstierna de Oudere, die het ombouwde tot een groot versterkt kasteel met metersdikke muren en een binnenplaats van ongeveer 16 meter in het vierkant. Het brandde in 1662 af en werd als barokcomplex herbouwd, brandde in 1792 tot de grond toe af en de ruïnes werden in 1931-1932 gerestaureerd.

De naam Lindholmen verschijnt in 1514 als „Lindholmz Spetal”, de naam van een gasthuis, voordat Ture Jönsson (Tre Rosor) er in 1516 een landgoed van maakte. Carl Linnaeus bezocht het in 1746 en schreef vooral over het badhuis, gebouwd van kalksteen en marmer en versierd met handgeschilderde Hollandse tegels, kristal en gouden Turkse wandtapijten; hij noemde het het prachtigste van heel Västergötland.

De locatie ligt op een eiland en is bereikbaar per boot of langs een dijk, waardoor de toegang beperkt is en het rustiger blijft dan grotere attracties. Bezoekers moeten stevig schoeisel dragen en bereid zijn voor eenvoudige, onbeschermde paden over het terrein.

Carl von Linné bezocht het kasteel in 1746 tijdens zijn reis door Västergötland en was vooral onder de indruk van het badhuis, gebouwd van kalksteen en marmer en versierd met handbeschilderde Hollandse tegels, kristal en gouden Turkse wandtapijten. Hij noemde het het prachtigste van heel Västergötland, maar betreurde dat zulke luister leeg en zonder bewoners stond.