Julita Abbey, Middeleeuwse cisterciënzer abdij in Katrineholm, Zweden

De abdij van Julita was een cisterciënzer klooster, gesticht in Viby in 1160 en in 1180 of 1185 verplaatst naar Säby aan het meer Öljaren. Tegenwoordig resteert slechts een klein deel van de abdij in de kelder van een vleugel van landgoed Julita, dat openbaar toegankelijk is; archeologische opgravingen hebben de volledige omvang van de hoofdgebouwen aan het licht gebracht.

Het klooster werd in 1160 gesticht in Viby bij Sigtuna door monniken uit Alvastra, op grond geschonken door Doter en haar zoon Gere. Onder koning Knut Eriksson, die beschermheer werd en land en aandelen in de visserij bij Älvkarleby schonk, verhuisde het naar Säby aan het Öljaren. De kloosterkerk brandde af en werd op 7 maart 1382 opnieuw ingewijd. In 1527 gaf Gustaaf Wasa de abdij in leen aan Olof Arvidsson, baljuw van Nyköping.

De naam van de abdij wisselt tussen Julita en Säby, gelatiniseerd tot Saba, naar het landgoed aan het Öljaren-meer. Ze was een tijdlang een bedevaartsoord en beheerde de inzameling van de Peterspenning. De pauselijke legaat Marinus de Fregeno verleende haar in 1461 ruime aflaten, wat pelgrims en inkomsten opleverde.

Van de abdij resteert slechts een klein deel in de kelder van een vleugel van het huidige landhuis, dat openbaar toegankelijk is; de rest van de middeleeuwse plattegrond is bekend uit archeologische opgravingen, niet uit zichtbare ruïnes. Het landgoed is nu het openluchtmuseum Julita gård, dus reken op wandelen tussen de gebouwen en de oever van het Öljaren-meer.

De abdijkerk brandde af en werd op 7 maart 1382 opnieuw ingewijd. De pauselijke legaat Marinus de Fregeno verleende het klooster in 1461 ruime aflaten, en de abdij inde enige tijd ook de Peterspenning.